คลังมังงะ

วันนั้นเมื่อ 4 ปีที่แล้วซึ่งเป็นวันจัดพิธีศพของคุณปู่ ทายาทเพียงคนเดียวอย่าง 'คิฮอน' และ 'แบคยอ' เด็กที่คุณปู่ให้การดูแล ได้ก้าวข้ามเส้นความสัมพันธ์ที่ไม่อาจย้อนกลับ 4 ปีผ่านไปคิฮอนที่ลืมแบคยอไปแล้ว กลับได้รับโทรศัพท์จากคนของคุณปู่เรื่องลูกชาย เด็กคนนั้นคือลูกของเขางั้นเหรอ?! แบคยอเป็นคนคลอดออกมาเนี่ยนะ?! ผู้ชายจะคลอดลูกได้ยังไงกัน งั้นเขาคงต้องกลับไปบ้านคุณปู่เพื่อสะสางเรื่องนี้แล้วล่ะ... Content Warning - เนื่องจากมีเนื้อหาบางส่วนที่ไม่เหมาะสม และมีความรุนแรงทางด้านพฤติกรรมและคำพูด รวมทั้งความรุนแรงทางเพศ ซึ่งอาจทำให้ผู้อ่านเกิดความไม่สบายใจได้ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

ยุนกึนยอง' ร่างทรง(ปลอม) และเป็น Xทูปครีเอเตอร์ที่กำลังทำช่องสำนักทรงเจ้าโทแกบีอยู่ คอนเทนต์ที่ทำลงไปทั้งหมดก็แค่ต้องการหาเงินมาใช้หนี้จำนวนมหาศาลนั่นเอง และในวันที่เขาไปร่วม 'พิธีไล่โทแกบี' กลับมีผู้ชายรูปร่างหน้าตาดีโผล่มาแล้วขอร้องให้หยุดซะ จากนั้นผู้ชายคนนั้นได้หมดสติไปในทันที ยุนกึนยองเลยต้องแบกเขาคนนั้นกลับมาที่บ้านด้วย นี่เป็นโอกาสดีที่จะได้มีค่ำคืนที่เร่าร้อนกับคนหน้าตาดีขนาดนี้ แต่ใครจะไปรู้ว่าพอตื่นเช้ามา ผู้ชายคนเมื่อคืนจะบอกว่าเป็นโทแกบี! แถมยังยื่นข้อเสนอล่อตาล่อใจเรื่องการแบ่งพลังหยาง แลกกับการใช้หนี้ให้อีกด้วย ข้อเสนอที่มีแต่ได้กับได้แบบนี้ ใครจะปฏิเสธโทแกบีได้ลงล่ะ?!

อาณาจักรคาลเด็กซ์' ได้ทำให้ 'อาณาจักรเอร์ซอยล์' ล่มสลายลงได้สำเร็จ ทว่า 'แคนนอล' เจ้าชายองค์สุดท้ายแห่งเอร์ซอยล์กลับยังมีชีวิตรอดและหลบหนีออกมาได้ นั่นทำให้ 'ตระกูลดยุกออยล์' ที่มีความดีความชอบในการทำลายเอร์ซอยล์ ต้องตกอยู่ในความหวาดผวา แต่ในขณะเดียวกันได้มีเมดท่าทางน่าสงสัยที่มีนามว่า 'ดีเซล' เข้ามาในคฤหาสน์ดยุก 'โอลีฟ' ทายาทผู้ไร้เดียงสาของตระกูลดยุกได้ตกหลุมรักเข้ากับรูปโฉมที่งดงาม และรูปร่างล่ำสันกำยำของเมดดีเซลตั้งแต่แรกพบ..! "ว่าแต่ ดีเซล..! สิ่งที่อยู่ตรงหว่างขาเจ้า...มันคืออะไร!?"

ชีวิตประจำวันของ 'อีแจ' เจ้าหน้าที่ตำรวจเลือดร้อนในหมู่บ้านชนบทอันเงียบสงบได้เผชิญกับความวุ่นวาย เมื่อเขาได้พบกับรักแรกอีกครั้ง แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่ารักแรกที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยโดยไม่บอกไม่กล่าว จะกลายเป็นนักเลงไปแล้วและโผล่มาให้เขาเห็นอีกครั้ง แถมยังบอกอีกว่า “อดทนอีกนิดนะ เพราะวันนี้ฉันจะจัดการทุกอย่างที่ค้างคาไว้ให้เรียบร้อย” อีแจจะต้านทานใบหน้าหล่อกระชากใจที่เขาไม่อยากพบเจออีกครั้งได้หรือไม่?

ณ อาณาจักร 'โฮซอน' ที่มีตำนานเล่าขานกันมานานนมว่าเทพเสือดำทรงแปลงกายเป็นมนุษย์ และก่อตั้งขึ้นมา 'โดรัม' บุตรชายขุนนางที่ตระกูลต้องโทษกบฏจนถูกปลดเป็นทาสหลวง ต้องระหกระเหินใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก แต่แล้ววันหนึ่ง ในขณะที่โดรัมหนีตายจากทหารที่มาจากเมืองหลวง เขากลับได้รับพระราชโองการอย่างกะทันหัน ให้ยกฐานันดรขึ้นเป็นสามัญชน และโดรัมต้องเดินทางเข้าวังหลวงมาเป็นชายาขององค์รัชทายาทอย่าง 'ลีฮโย' จากผู้ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ต้องมาอยู่ในสถานที่ที่ไม่มีคนรู้จัก แล้วโดรัมยังต้องร่วมหลับนอนกับองค์รัชทายาทด้วย นับแต่นั้นเรื่องราวความลับหลาย ๆ อย่างที่เคยถูกซ่อนไว้ กลับค่อย ๆ เผยความจริงให้โดรัมได้รู้ทีละนิด...

จู่ ๆ เมื่อมีประตูมิติประหลาดปรากฏขึ้นทั่วทุกมุมโลก โดยที่ด้านในของประตูมิตินั้นเชื่อมต่อกับ 'ดันเจี้ยน' หากไม่สามารถเคลียร์ดันเจี้ยนนี้ได้ ความรุนแรงของการระเบิดจะทำให้มวลมนุษยชาติต้องดับสูญ และในตอนนั้นที่เรียกได้ว่าเป็นวันสิ้นโลก เหล่า 'ผู้ถูกปลุกพลัง' ได้ปรากฏตัวขึ้น รวมถึงผู้กอบกู้ตัวน้อยอย่าง 'ซอแชยุน' ผู้เป็นเอซของรีเวนเจอร์และอายุน้อยที่สุดในทีม แม้ภารกิจจะสำเร็จแต่เรื่องราวพวกนั้นมันก็ผ่านมานานแล้ว เพราะในตอนนี้เหลือแค่ฮันเตอร์ 'ยุนซอ'ที่เฝ้ารอเวลาที่จะจากโลกใบนี้ไปเท่านั้น เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อ 10 ปีก่อนภายในดันเจี้ยน มันทิ้งบาดแผลในใจที่ทำให้เขาเหมือนตกอยู่ในฝันร้าย แต่เพราะคำขอสุดท้ายจากเพื่อนร่วมทีมที่จากไป เลยทำให้เขาต้องเลื่อนวันตายออกไปน่ะสิ ถึงจะเป็นคำขอที่ดูไร้สาระ เช่น ,, แต่เขาก็กำลังพยายามที่จะทำให้คำขอก่อนตายพวกนี้สำเร็จอยู่ จนกระทั่งกิลด์ซอกยองซึ่งเป็นกิลด์อันดับหนึ่งประกาศควบรวมกิจการกับกิลด์ใบไม้ร่วงที่เขาทำงานอยู่ ทำให้เขาได้เจอกับ 'ควอนจีฮัน' ฮันเตอร์อันดับ 1 ที่ต้องการตามหาตัวซอแชยุนที่หายไป และพยายามเชื่อมโยงเขากับซอแชยุน ด้วยเหตุผลง่าย ๆ เพียงเพราะอยากให้ฮีโรผู้รอดชีวิตจากดันเจี้ยนยักษ์ปรากฏตัวต่อสาธารณชนอีกครั้ง และ 'อยากประลองด้วย' แค่นั้นน่ะเหรอ? ยุนซอจะหลีกหนีโชคชะตาและเรื่องราวในอดีตได้สำเร็จหรือไม่? บททดสอบเพื่อตามหาซอแชยุน เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!

"ผมจะพูดตรง ๆ ไม่อ้อมค้อม ผมต้องการให้คุณหมอช่วย" 'โดวอน' คุณหมอหนุ่มหล่อดีกรีปริญญาเอกด้านจิตวิเคราะห์จากอเมริกา เมื่อเดินทางกลับมายังประเทศเกาหลี เขาได้เข้าทำงานเป็นผู้ให้คำปรึกษาที่สถาบันวิจัยแห่งหนี่ง และเขาก็ได้บังเอิญพบเข้ากับ 'นักวางเพลิง' ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังที่แม้แต่ตำรวจยังจับไม่ได้เพราะการหนีไปอย่างไร้ร่องรอย "ผมอยากให้คุณหมอให้คำปรึกษาทางจิตวิทยาหน่อย ระยะเวลาคือจนกว่าจะรักษาอาการของผมหาย" "ผมมีเงื่อนไข 1 อย่าง อย่าสงสัยหรือคิดจะลองใจผม" "พอจะมีวิธีไหนทำให้คุณหมอเชื่อฟังผมโดยไม่ต้องข่มขู่ไหมครับ?" "แค่ขอร้องก็พอครับ" "ขอร้อง..." ชายหนุ่มที่ขอให้เขาเรียกตัวเองว่า 'เอ็มเจ' กับโรคอยากวางเพลิงที่ช่วงนี้เป็นหนักขึ้นจนเริ่มจะควบคุมไม่ได้ และการเข้าถึงตัวเขาเพื่อขอร้องให้ช่วยรักษาโรคนี้ให้ แม้จะดูลึกลับและแสนอันตรายแต่สุดท้ายโดวอนก็เลือกที่จะช่วย แต่ใครเลยจะรู้ว่าผู้ชายที่เขารู้ว่าเป็นแค่เพียง 'นักวางเพลิง' จะเกี่ยวข้องกับคดีสำคัญ ที่จะสาวไปถึงตัว 'พ่อ' ได้...

มินจีอุก' เด็กหนุ่มที่ต้องดรอปเรียนไปทำงานเพื่อหาเงินมาใช้หนี้ 2 ปี ได้เข้าไปเรียนโรงเรียนลูกคนรวยในฐานะนักเรียนทุนเรียนดี เพราะเป็นคนทะเยอทะยานจึงตระหนักได้ว่าถ้าจะหลุดพ้นจากความยากจน การเรียนจบจากที่นี่ด้วยคะแนนอันดับ 1 ของโรงเรียนจะเป็นใบเบิกทางให้เขา แต่ 'จูซึงออน' ทายาทคนเล็กของประธานบริษัทยักษ์ใหญ่กลับเข้ามาวุ่นวายในชีวิตของเขาจนทำให้ชีวิตที่เขาตั้งเป้าเอาไว้ผิดแผนไปเสียทุกอย่าง จนความสัมพันธ์ของทั้ง 2 คนย่ำแย่ลง

P-ไวรัสได้ปรากฏขึ้นมา 50 ปีแล้ว เหล่าอัลฟ่าที่ตรวจพบไวรัสนี้จะต้องตามหาโอเมก้ามาเป็น "คู่ผูกพันธะ" เพื่อที่จะสามารถแบ่งปันภาวะฟีโรโมนที่ไม่เสถียร และทำให้เสถียรขึ้นด้วยการสวดวิงวอนขณะร่วมหลับนอน ซึ่ง 'โกยุนกอม' อัยการหนุ่มและทายาทเพียงคนเดียวของ JK โฮลดิงส์ได้ประกาศรับสมัครคู่ผูกพันธะเช่นกัน แม้จะรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลก ๆ แต่ 'จูแซอิน' ที่เป็นโอเมก้าไร้กลิ่นเพียงหนึ่งเดียวในเกาหลีต้องจำใจมาสมัคร และเขาก็เป็นผู้ที่ได้รับคัดเลือกให้เป็นคู่ผูกพันธะของอัยการคนดัง สิ่งที่เขาต้องเผชิญในระหว่างกล่าวคำวิงวอนและการเป็นคู่ผูกพันธะ ช่างราวกับความฝันที่หวานล้ำแต่โหดร้าย จนกระทั่งเขาตั้งครรภ์และคิดเพียงว่าจะต้องปกป้องเด็กคนนี้ไว้ให้ได้ เขาจึงตัดสินใจว่าจะหนีไปจากโกยุนกอม หลังจากนี้ความจริงที่น่าสะพรึงกำลังจะถูกเปิดเผย...

ซอลวอน' กีแซงโดมยองชั้นสูงที่เติบโตมาจากการกินแต่ส่วนปลายของลูกท้อตั้งแต่เกิด โชคชะตาช่างโหดร้าย เพราะเขากำลังจะถูกขายให้กับเจ้านายที่อยากจะครอบครองตัว แล้วหวังไปถึงลูกแก้วลึกลับจากเขาซึ่งจะช่วยทำให้ทุกความปรารถนาเป็นจริง แต่เท้าดอกบัวของเขามีตำหนิ เลยกลายเป็นสินค้าคุณภาพต่ำจนถูกไล่ออกมาจากที่นั่น เขาถูกทิ้งไว้ที่ข้างถนนเพื่อขายในราคาถูก และหมดสติไปเพราะการโจมตีของชายลึกลับ เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา เขาถึงได้รู้ว่าถูกขายไปแล้วด้วยค่าตัวที่สูงมาก ๆ ในเมื่อถูกขายแล้ว ก็ต้องตามหาเจ้านาย เขาเลยตัดสินใจเดินเข้าไปในคาสิโน 'มงจุงมง' และได้พบกับ 'เจย์' หรือเรียกอีกชื่อว่า 'ชินซาร์' ผู้ปกครองมงจุงมงที่เป็นคนซื้อตัวเขามา ไม่มีใครรู้ว่าท่านเจย์ผู้ยิ่งใหญ่ต้องทรมานจากอาการบ้าคลั่งเพราะพวกภูติผีไร้กายหยาบ และวิธีที่จะช่วยบรรเทาอาการบ้าคลั่งของเจย์ได้ มีเพียงแต่ต้องใช้โดมยองเท่านั้น...

"ถ้าฉันไม่ทำตัวตกต่ำให้แนบเนียนยิ่งกว่านี้ ฉันอาจจะตายด้วยน้ำมือของพี่ชายฉันเอง" เมื่อ 'จองอีกน' ลูกชายคนที่ 2 และเป็นทายาทของซองโซกรุ๊ปที่ยิ่งใหญ่ต้องแกล้งทำตัวเสเพล ไม่สนใจเรื่องรับช่วงต่อเพื่อเอาชีวิตรอดจาก 'จองฮากยอง' พี่ชายผู้ซึ่งไม่เคยเชื่อใจเขาสักนิด จากที่แค่ทำตัวเสเพลไปวัน ๆ ก็ยังไม่อาจหนีพ้นจากความตายได้ เห็นจะมีแต่วิธีนี้ที่จะใช้เดิมพัน หลีกเลี่ยงไม่ได้แล้วละที่จะต้องยืมมือ 'ชินแทคัง' ผู้สืบทอดของฮันเจกรุ๊ปที่ดูแสนอันตราย ถ้าเป็นข่าวฉาวกับคนใหญ่คนโตระดับนั้นคงเป็นตราบาปที่ทำให้คุณปู่โกรธและผิดหวังในตัวเขา แล้วยังทำให้ความเชื่อใจของพี่ชายกลับมาด้วยน่ะสิ เขาเลยยื่นเงื่อนไขบางอย่างกับชินแทคัง...

"ข้าสามารถลอบสังหารมันได้ขอรับ ช่วยทำให้ข้าได้พบกับจักรพรรดิทมิฬทีเถิดขอรับ" ข้าที่เกิดมาเป็นลูกครึ่งระหว่างพ่อที่เป็นมนุษย์และแม่ที่เป็นชาวเผ่าอีแม เพราะข้าเกิดมาเป็นแบบนี้ จึงทำให้ถูกชาวเผ่าอีแมข่มเหงรังแกอย่างไม่หยุดหย่อน แม้แต่ชื่อก็ไม่สามารถมีได้ จนกระทั่งวันหนึ่ง เผ่าอีแมถูกกวาดล้างและหมู่บ้านถูกทำลายจนย่อยยับ โดย 'จักรพรรดิทมิฬ' ผู้ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นฆาตกรปีศาจ และท่านแม่ของข้าก็ถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมด้วยน้ำมือของเขา ข้าที่ตกอยู่ในความสะเทือนใจและเศร้าโศก ได้ตัดสินใจแก้แค้นจักรพรรดิทมิฬ โดยแฝงตัวเป็นจิตรกรที่อาณาจักรแพดัล เพื่อวางแผนลอบสังหารจักรพรรดิทมิฬด้วย 'พิษของอีแม' ข้าที่พยายามอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อยั่วยวนจักรพรรดิทมิฬ แต่มันไม่ง่ายเลยที่จะได้เข้าไปใกล้จักรพรรดิทมิฬที่ดูถูกเผ่าอีแม... "ถ้ามองข้าด้วยสายตาอันมักมากในกามแบบนั้นอีกละก็... ข้าจะควักลูกตานั่นทิ้งไปซะ" เขาเริ่มหวั่นไหวกับดวงตาสีม่วงของข้าแล้ว

"ใครก็ตามที่คิดจะแตะต้องท่านผู้นี้ มันผู้นั้นจะต้องแลกด้วยชีวิต" ราชบุตรเขยของกษัตริย์ ผู้สูญเสียภรรยาไปตั้งแต่ก่อนจะได้เข้าพิธีเสกสมรส จนทำให้น้องชายภรรยาทั้งสองของเขา ต้องกลับกลายมาเป็นศัตรูหัวใจกัน เพราะราชบุตรเขยที่จะต้องครองโสดไปตลอดชีวิตตามกฎหมายของแผ่นดิน

นักแสดงหน้าใหม่ 'ซอยอนโอ' ต้องรับมือกับหนี้พนันของพ่อที่มีแต่จะเพิ่มขึ้น ซึ่งมันเกินกำลังสำหรับเขาที่ยังไร้ชื่อเสียง แต่แล้ววันหนึ่ง เขาก็ได้รับข้อเสนอสปอนเซอร์จาก 'เจฮยอก' ซึ่งเป็นผู้อำนวยการบริษัทใหญ่ ให้มาเล่นละครเป็นคนรักของตัวเองซะอย่างนั้น...! "คุณซอยอนโอ เคยมีประสบการณ์กับผู้ชายหรือเปล่าครับ?"

เมื่อ 'จองวอน' ผู้คุมนักโทษแอบหลงรัก 'เยจุน' น้องชายต่างสายเลือด ด้วยความรู้สึกผิดที่มีอยู่เต็มหัวใจ เลยเลือกที่จะหลบหน้าหมอนั่นไปซะ แต่เยจุนกลับถูกคุมขังอยู่ที่เรือนจำที่เขาทำงานอยู่เลยเลี่ยงไม่ได้อีกแล้ว น่าแปลกที่เยจุนเป็นฝ่ายเข้าหาเขา และยังเอาแต่ข่มขู่ให้เขาปฏิเสธไม่ได้... "พวกเขาห้ามรู้เรื่องอะไรเหรอ? อ๋อ... เรื่องนั้นเองสินะ?"

ชาอูคยอง' รู้ตัวว่าตัวเองมีรสนิยมทางเพศที่รุนแรง และใฝ่ฝันอยากเจอกับชายหนุ่มที่จะมาเติมเต็มให้เขาได้ จนกระทั่งเขาได้พบกับคนคนหนึ่งที่ตอบโจทย์และตรงใจเขาทุกอย่าง เลยทำให้หมกมุ่นกับการเล่นโรลเพลย์ ยิ่งถลำลึกลงไปเท่าไหร่ อูคยองก็ยิ่งเสพติดการเล่นโรลเพลย์ที่แสนจะรุนแรงและเจ็บปวดนี้มากขึ้นไปอีก แต่คนคนนั้นกลับขีดเส้นเอาไว้ว่าเป็นแค่การเล่นสนุก ๆ อูคยองกลับไม่ชอบใจและคิดหาทางกระตุ้นให้มากขึ้น เมื่อหนึ่งคนอยากเล่นจนเกินขีดจำกัด แต่อีกคนไม่อยากก้าวข้ามจุดวิกฤตที่จะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ แม้อูกยองรู้ว่าตัวเองจะได้รับบาดเจ็บแต่กลับไม่ยอมถอดใจ จนความสัมพันธ์ของพวกเขาได้ล้ำเส้นขึ้นเรื่อย ๆ

"ชีวิตของนายอยู่ในมือของฉัน แม้แต่ความตายของนายก็เป็นของฉันเหมือนกัน" 'ยุนจีฮา' ผู้มีความใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักแสดง และพยายามอย่างหนักมานานถึง 6 ปี แต่โชคชะตาไม่เคยเข้าข้างเขา เพราะแม้แต่รอบออดิชั่นก็ยังไม่มีโอกาสเข้าไปถึงเลย แถมเขายังมองเห็นลางร้ายของคนอื่น แต่พอบอกไปกลับถูกมองว่าเป็นตัวประหลาด จนเขารู้สึกโดดเดี่ยวมาก เลยอยากเป็นนักแสดงเพราะอยากได้รับความรักจากทุกคน และแล้ววันที่เขาเข้าใกล้ความฝันก็มาถึง เมื่อ 'ซงแชฮอน' ผู้อำนวยการเอเจนซี่ชื่อดัง ได้เข้ามาในชีวิตเขา และยื่นข้อเสนอว่าจะปั้นให้เขากลายเป็นสินค้าที่ยอดเยี่ยมที่สุดได้ จีฮาเกลียดผู้ชายคนนี้สุดหัวใจ แต่ไม่รู้ทำไมในใจลึก ๆ กลับคิดถึงแชฮอนมาโดยตลอด ตัวตนของแชฮอนจริง ๆ แล้วเป็นใครกันแน่? แล้วจุดประสงค์ที่ทำแบบนี้คืออะไร?

"จะไม่มีอะไรมาทำร้ายพี่ได้ เพราะผมจะไม่ยอมปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นแน่นอน" เมื่อ 'แฮมิน' ที่มีความกระหายเลือดตลอดเวลา อยู่ในความดูแลของ 'โดกอน' น้องชายบุญธรรม เขาต้องดูดเลือดจากโดกอน เลยทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาละเอียดอ่อนเกินกว่าจะอธิบาย และถ้าเขาเลือดออกที่ใดที่หนึ่ง อาจทำให้สติเขาหลุดได้ โดกอนเลยให้เขาอยู่แต่ในบ้านเท่านั้น แฮมินทั้งรู้สึกขอบคุณโดกอน แต่ก็รู้สึกผิดไปด้วยในเวลาเดียวกัน เพราะถ้าเกิดว่าไม่มีเขาสักคน โดกอนคงได้ใช้ชีวิตแบบเด็กผู้ชายทั่วไป ไม่ต้องมาเสี่ยงชีวิตทำงานเป็นหน่วยรบพิเศษแบบนี้ แฮมินที่ภายในใจโหยหาอิสระ ไม่รู้เลยสักนิดว่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามาหาอย่างช้า ๆ แต่จู่ ๆ เขากลับรู้สึกว่าตัวเองกระหายเลือดขึ้นมา และสติกำลังจะหลุดไป...

ท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืนที่ดึกสงัดในฤดูหนาว 'ยอนอู' ได้ยินเสียงดังโครม จึงเดินออกมาเพื่อตามหาต้นเหตุของเสียงนั้นและได้พบกับเด็กหนุ่มที่หนีออกจากบ้านมาและกำลังได้รับบาดเจ็บ อาจด้วยเพราะความเห็นใจจึงทำให้เขาไม่รีรอที่จะเข้าไปช่วยเหลือแม้เด็กคนนั้นจะไม่ต้องการก็ตามที ทำไมกับเด็กที่ดูดื้อรั้นและไม่ฟังใครแบบนี้แต่กลับดูน่ารักไปซะได้ และเขาก็เผลอพูดคุยปรับทุกข์กับเด็กหนุ่มแปลกหน้าที่เพิ่งเคยเจอกันไป หลังจากเกิดเรื่องนั้นเวลาก็ผ่านไปนานถึง 2 ปี แต่ยอนอูกลับไม่สามารถเข้าใกล้พวกอัลฟ่าได้เพราะเรื่องฝังใจที่เจอมา เลยทำให้เขามักจะสร้างกำแพงกับคนอื่นเสมอ แต่หลังกำแพงในใจที่เขาสร้างขึ้นกลับมีบางอย่างกำลังเปลี่ยนไปเมื่อเขาพลันสบตาเข้ากับอัลฟ่ายีนเด่นที่แสนแข็งแกร่งอย่าง 'คิมชิน'

แฮซู' ผู้ซึ่งเติบโตมาอย่างดีและใช้ชีวิตอย่างภาคภูมิใจ โดยการช่วยเหลือผู้อื่นด้วยบทบาทนักข่าวฝ่ายข่าวสังคม แม้เขาจะใช้ชีวิตแต่ละวันโดยให้ความสำคัญกับหน้าที่การงาน ซึ่งเป็นความภูมิใจเพียงอย่างเดียวของเขา แต่อนาคตที่ดูเหมือนจะราบเรียบก็ได้เปลี่ยนแปลงไปในชั่วข้ามคืน แฮซูกลายเป็นพนักงานที่มีผลงานตกต่ำที่สุดในทันที หลังจากถูกบังคับให้ย้ายมาเป็นนักข่าวฝ่ายข่าวบันเทิง เขาไม่สามารถเก็บซ่อนความกดดันที่ต้องเขียนข่าวให้เร้าอารมณ์ และความรู้สึกเหมือนเป็นคนนอกในฝ่ายได้ วันหนึ่งขณะที่เขากำลังหาทางแก้ไขปัญหาเพื่อที่จะประคับประคองชีวิตต่อไปให้ได้ แฮซูถูกเชิญไปงานอาฟเตอร์ปาร์ตี และได้พบกับ 'มินอู' นักแสดงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในขณะนี้ "นอกจากเรื่องนั้นแล้ว ผมยังมีอะไรที่อยากทำกับคุณนักข่าวแฮซูเยอะแยะเลยล่ะครับ"

เลฟ' ที่ใช้ชีวิตเป็นทาสมาตลอด ได้รับความช่วยเหลือจาก 'น็อกซ์' ผู้ซึ่งบังเอิญผ่านมาเจอ และได้รับการปลดแอกจากสถานะทาส ต่อมาเลฟได้ถูกว่าจ้างให้ทำงานที่คฤหาสน์ของน็อกซ์ และในขณะที่กำลังใช้ชีวิตอย่างสงบสุขนั้นเอง เขาก็ได้ร่วมหลับนอนกับ 'อารัด' เพื่อนของน็อกซ์ จนเป็นเหตุให้ความสัมพันธ์ของคนทั้งสามเริ่มยุ่งเหยิงมากขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่คืนนั้นเป็นต้นมา...

โยฮัน' ผู้ถูกเคราะห์ซ้ำกรรมซัดมาตลอดชีวิต หวังจะพลิกชะตาตัวเองด้วยพิธีทรงเจ้าราคาประหยัดสุดคุ้ม แต่กลับกลายเป็นว่าเขาได้มารับใช้เทพผู้มีนามว่า 'ชอง' แทน เดี๋ยวสิ! ไม่ใช่ว่าแค่รับพรจากเทพแล้วชีวิตจะราบรื่นหรอกเหรอ? ของถูกและดีไม่มีอยู่จริง ๆ สินะ แถมยังมีเงื่อนไขพ่วงมาอีกด้วย! และเพื่อที่จะได้รับพลังวิเศษในฐานะร่างทรงมานั้น เขาจึงจำเป็นต้องทำ 'บางสิ่ง' กับเทพของตนเอง....

เซฮวา' เบือนหน้าหนีราวกับไม่อยากมีเรื่องด้วย มันเป็นการยั่วโมโหอย่างเห็นได้ชัดและเป็นการหาเรื่องกันทุกวัน ต่อให้เขาจะชินกับมันแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่รู้สึกอะไร เวลาที่มีคนปฏิบัติตัวแย่ ๆ ใส่ เพราะเขารู้ว่าพวกนั้นอยากเห็นเขาโมโห เลยทำตัวแบบนั้นใส่เขา เขาเลยไม่อยากเป็นอย่างที่คนพวกนั้นต้องการ จึงทำได้แค่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร ซากุระ เชอร์รีหรือบางครั้งก็มีนาคม... แม้เขาจะบอกหลายครั้งแล้วว่าอย่าเรียกเขาด้วยชื่อเล่นพวกนั้น แต่ไม่มีใครสนใจฟังคำพูดของคนที่เป็นแค่ลูกหนี้ คนหัวอ่อนและคนขายยาเลยสักคน เขาไม่ได้ชื่อซากุระ ไม่ได้ชื่อเชอร์รีและไม่ได้ชื่อมีนาคมด้วย เขาชื่อเซฮวา ลีเซฮวาต่างหาก

เพื่อกอบกู้ธุรกิจของครอบครัวที่กำลังดิ่งลงเหว 'จองเซจิน' ต้องจำยอมแต่งงานกับ 'ควอนอีโด' อัลฟ่ายีนเด่นทายาทของซอนโฮกรุ๊ป ถึงแม้เขาจะเคยได้ยินกิตติศัพท์ของควอนอีโดมาบ้างว่าทั้งเก่งกาจและเลือดเย็น แต่ในตอนที่พบกันครั้งแรกนั้นบรรยากาศกลับไม่แย่อย่างที่คิด "...คุณจองเซจิน? ผมชื่อควอนอีโดครับ" ความสุภาพและความเอื้ออาทรที่เขาได้รับจากควอนอีโด ทำให้ชั่วขณะนั้นเขาอดคิดไม่ได้ว่าการแต่งงานจอมปลอมครั้งนี้คงไม่โหดร้ายจนเกินไป แต่ไม่รู้ทำไมจู่ ๆ เขากลับรู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา "ดูเหมือนคุณยังไม่ได้ทานข้าวเช้ามา ผมบอกให้แม่บ้านเตรียมกับข้าวที่คุณจองเซจินชอบเอาไว้ให้แล้วครับ" ควอนอีโดรู้ได้ยังไงว่าเขาชอบอาหารแบบไหน? ทั้งอาหารโปรด ไซซ์เสื้อผ้า ทุกอย่างมันดูพอเหมาะพอเจาะไปเสียหมด รวมทั้งการรับมือรอบฮีตที่กำลังจะมาถึงของเขาอย่างเชี่ยวชาญด้วยเนี่ยนะ... "เซจิน" ควอนอีโดดูแปลก ๆ ทำไมถึงต้องเอาใจและใส่ใจเขาเหมือนพวกเราเป็นคนรักกันด้วย?