Loading...
คลังเรื่อง
เลือกดูเรื่องทั้งหมด ตัวกรองเชื่อมกับ URL การแบ่งหน้าใช้พารามิเตอร์ page

จากอุบัติเหตุในวัยเด็กทำให้ 'คังยูอี' สูญเสียพ่อแม่ไป เหลือแค่เพียงพี่ชายฝาแฝดเท่านั้น ไม่ว่าใครก็ตามที่อยู่รอบตัวยูอีล้วนแต่ต้องบาดเจ็บหรือจากไป เลยทำให้ปิดใจกับทุกคน และเลือกที่จะมีแค่ 'คังยูฮา' พี่ชายฝาแฝดอยู่ในชีวิต แต่แล้วในวันที่ยูอีต้องแยกมาอยู่ที่หอพักของมหาวิทยาลัย และได้พบกับรูมเมตคนใหม่ พอเจอ 'ลีฮยอน' เข้าไป เล่นเอารับมือไม่ถูกเลยทีเดียว "หวัดดี! นายก็อยู่ปี 1 ใช่ไหม? ฉันรู้สึกเหมือนจะสนิทกับนายมากขึ้นยังไงก็ไม่รู้" รอยยิ้มที่สดใสและการเข้าหาอย่างจริงใจ สุดท้ายแล้วยูอีจะเมินเขาได้ลงจริง ๆ เหรอ?

นี่ไม่ใช่ชีวิตแบบที่ 'ฮยอนโอ' ต้องการเลยสักนิด แต่ในเมื่อเขาเลือกไม่ได้ก็มีแต่ต้องเดินเข้าสู่เส้นทางอันตรายอย่างยากูซ่า ในเสี้ยววินาทีที่เขาคิดว่าจะไปจากโลกโสมมใบนี้ เขากลับได้รับการช่วยเหลือที่ดูเป็นแค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ จาก 'ซอฮยอน' จนเขารอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด หลังจากนั้นพวกเขาทั้งคู่ได้มีค่ำคืนที่แสนหวานด้วยกัน และนี่คือเหตุผลหลักที่ทำให้ฮยอนโออยากมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกครั้ง แต่เช้าวันนั้น... เขากลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงเรื่องราวที่เหมือนฝันไปไว้ให้กับซอฮยอน 6 ปีผ่านไป ในขณะที่ฮยอนโอกำลังเข้าไปที่บาร์โฮสต์ในความดูแล เขากลับได้พบซอฮยอนที่ทำงานเป็นโฮสต์อยู่ที่นั่น... "ผมเก่งใช่ไหมล่ะครับ?"

แชจองฮยอน' นักอนุรักษ์งานศิลป์ผู้ที่ใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่ในเงาของ 'จิตรกรแช] พ่อที่เป็นนักวาดภาพชื่อดัง แชจองฮยอนเป็นจิตรกรวาดภาพแทนพ่อของตนมาตลอด เมื่อจิตรกรแชเสียชีวิตอย่างกะทันหัน โอกาสแก้แค้นที่เคยมีจึงหายไปด้วย ในช่วงเวลาที่เขาแทบจะปล่อยชีวิตไปอย่างไร้ความหวังนั้น สิ่งมีชีวิตครึ่งคนครึ่งเทพที่ชื่อ 'ยอมแทฮวา' ก็ได้ปรากฏตัวขึ้น แทฮวาสัญญาว่าจะช่วยกอบกู้เกียรติยศที่ถูกจิตรกรแชพรากไป แลกกับการที่แชจองฮยอนต้องช่วยบูรณะภาพวาดของเขาและอยู่ร่วมกัน จองฮยอนที่ยอมรับข้อเสนอนี้ด้วยความไม่เต็มใจ จึงฝากความหวังสุดท้ายไว้กับข้อแลกเปลี่ยนนี้ ระหว่างที่ใช้ชีวิตอยู่กับแทฮวา จองฮยอนก็เริ่มรู้สึกถูกแทฮวาดึงดูดมากขึ้นเรื่อย ๆ และในที่สุดก็ได้เข้าใกล้ความลับที่ซ่อนอยู่ในช่วงเวลาที่หยุดนิ่งมานานถึง 200 ปี...

ฉันกำลังล่องลอยเหมือนกับกำลังจมอยู่ในน้ำ ไม่สามารถขยับไปไหนได้ จนกระทั่งนายเดินเข้ามาในชีวิตฉัน เราจะผ่านมันไปด้วยกันได้หรือเปล่านะ? 'โดชีอน' คุุณชายหนุ่มที่แสนร่ำรวยผู้ใช้ชีวิตแบบไม่แคร์ไม่สนอะไรไปวัน ๆ ได้บังเอิญเดินชนกับเด็กหนุ่มที่ให้ความรู้สึกราวกับน้ำทะเลอย่าง 'อูซึงวอน' เข้า จากอุบัติเหตุที่ไม่ได้ตั้งใจในครั้งนั้น เลยทำให้เขาได้พ่อบ้านมือฉมังคนใหม่เป็นที่เรียบร้อย นอกจากจะทำงานบ้านได้เนี้ยบหมดจด ซึงวอนที่เป็นนักกีฬาว่ายน้ำยังผันตัวมาเป็นเทรนเนอร์ สอนออกกำลังกายให้เขาอีก เจอแบบนี้โลกทั้งใบของชีอนก็สั่นไหว หัวใจไปต่อไม่ถูกเลยทีเดียว... "เดี๋ยวผมช่วยพี่ทำเองครับ แบบนี้พอจะได้ไหม?"

คังจีฮวาน' เด็กใหม่ที่ถูกสั่งย้ายมาเพราะมีส่วนเอี่ยวกับการยกพวกตีกัน เขาอยากจะกลับมาตั้งใจเรียนอีกครั้ง จึงจะไปขอร้องให้ที่หนึ่งของห้องอย่าง 'ฮันยูซอง' ช่วย แต่ดันทำเสื้อนักเรียนของยูซองขาดเสียก่อน ว่าแต่... ทำไมที่หลังของเด็กเรียนอย่างยูซองถึงมีรอยสักรูปเสืออยู่ล่ะ?! จีฮวานยื่นข้อเสนอให้ยูซองช่วยติวให้ แลกกับการเก็บเรื่องรอยสักและตัวตนที่แท้จริงของยูซองเป็นความลับ ด้านยูซองก็จงใจถึงเนื้อถึงตัวจีฮวานอย่างหนัก เพื่อหวังจะให้จีฮวานเลิกยุ่งกับตัวเอง...

เมื่อแฟนเก่าส่งพัสดุไปที่บ้านเก่า! 'ซงแทยุน' จึงรีบไปเอาพัสดุที่ไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในนั้นก่อนที่คนอื่นจะมาเห็นเข้า แล้วได้พบกับเพื่อนเมื่อสมัยม.ปลายอย่าง 'ฮยอนแจมิน' แต่เพราะอดีตที่ไม่น่าจดจำของทั้งสอง แทยุนจึงหวังว่านี่จะเป็นการพบกันครั้งสุดท้าย ทว่าหลังจากนั้นเขากลับบังเอิญพบกับแจมินอยู่เรื่อย แทยุนจึงขอโทษเรื่องในอดีตกับอีกฝ่ายจากใจจริง "ฉันรู้สึกผิดจริง ๆ ขอโทษจากใจจริงนะ ฉันจะไถ่โทษให้นายยังไงดี?" ทันใดนั้น แจมินได้ยื่นข้อเสนอราวกับรอเวลานี้อยู่แล้ว... "ถ้ารู้สึกผิดขนาดนั้น ก็เจอกับฉันสักห้าครั้งสิ" แทยุนที่ได้ยินแบบนั้นได้แต่มึนงง สุดท้ายแล้วสิ่งที่แจมินต้องการคืออะไรกันแน่?!
![[เรื่องสั้นปราบพยศเจ้านายตัวร้าย] รักเลื่อนขั้น! | A Rookie from the Above (R+)](https://api.termtoon.com/wp-content/uploads/2026/01/BL00055-1.webp)
ผู้ช่วย 'ซองฮเยมิน' อายุงาน 9 ปีที่อยู่ตำแหน่งเดิมมานานต้องมาทำภารกิจเลื่อนขั้นร่วมกับ 'ลีจียุน' พนักงานเข้าใหม่ที่ประสบการณ์เป็น 0 แต่แล้วเขาก็ดันมารู้อะไรบางอย่างจากรุ่นน้องคนนั้น “อันที่จริงผมจ่ายเงินใต้โต๊ะเพื่อเข้ามาเจอพี่น่ะครับ” “...จ่ายเงินใต้โต๊ะเพื่อมาเจอฉันเนี่ยนะ? แล้วซองฮเยมินผู้ใช้ชีวิตมาโดยมีเป้าหมายเดียวคือการ ‘เลื่อนขั้น’ จะทำภารกิจสำเร็จไหมเนี่ย?!

เก็บตอนจบครั้งที่ 19 ได้แล้วสินะ' ไม่รู้ว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้ไปอีกกี่ครั้ง แต่สำหรับ 'พีบาดา' แล้ว การที่ต้องมาเริ่มต้นใหม่ ด้วยการออกเดินทางไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวในหุบเขากับกลุ่มเพื่อน เผชิญหน้ากับฆาตรกร แล้วต้องพบกับจุดจบสุดท้ายนั่นก็คือความตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันช่างเป็นเรื่องน่าเบื่อที่เขาต้องติดอยู่ในเกมสยองขวัญบ้า ๆ นี่ แม้เขาจะพยายามลองหาวิธี เพื่อที่จะหลุดออกจากเกมนี้ให้ได้ แต่ความตายก็ไม่ใช่ทางรอดออกจากเกม เขาเลยตัดสินใจรวบรวมเดดเอนดิ้งและเบาะแสทั้งหมดเพื่อวิเคราะห์ตอนจบที่แท้จริง แต่ไม่รู้ทำไมครั้งนี้ NPC อย่าง 'นัมโดฮา' ถึงดูแปลกไป ไม่เหมือนกับที่เขาเคยรู้มาก่อน "นาย... ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย...!" "ก็ทำให้นายรู้สึกทรมานไปทั้งตัวไง"