คลังมังงะ

ร้านหนังสือโบราณตระกูลอี จูฮีได้ทำร้านหนังสือเก่า ที่ยังเก็บร่องรอยโบราณเอาไว้ วันหนึ่งเธอก็รับแจ้งเตือนถึงการยกเลิกสัญญาอย่างไม่คาดคิด เธอคิดว่าเธอไม่สามารถจะตกต่ำลงไปมากกว่านี้ได้ จูฮีจึงไปตามหาพัคชินอูประธานฮันซองกรุ๊ปและเจ้าของตึก แต่ทว่า การเจอเจ้าของตึกครั้งแรก แต่ดันกลายเป็นการเจอที่ทำให้เธอต้องช็อคไปอย่างมาก ที่สำคัญเขานั้น เขายังเสนอข้อเสนอประหลาดที่ขอให้เธอเจอกับเขาแค่สามครั้งเท่านั้น

หญิงสาวแสนสวยเข้ามาในระบบอะไรบางอย่างพร้อมกับมีเจ้าหมูตัวน้อยเป็นผู้ช่วยในทำภารกิจเพื่อให้ได้ชีวิตเดิมและความทรงจำคืนมา แต่ภารกิจที่เธอได้รับไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เมื่อต้องขัดขวางเจ้าวายร้ายสุดหล่อไม่ให้เข้าวิถีมารและต้องบำเพ็ญเพียรให้สำเร็จ แถมยังมีเควซพิเศษที่ต้องเพิ่มค่าความโปรดปรานของเจ้าวายร้ายนั่นอีกต่างหาก! งานนี้เธอจะทำสำเร็จหรือไม่นะเนี่ย

ริฟ โรเดส เป็นครูสอนพิเศษธรรมดาๆคนหนึ่ง เพื่อหาเงินมาซื้อยารักษาน้องสาวที่ป่วย เธอจึงแอบรับงานเป็นนางแบบภาพนู้ดสองสามครั้งโดยไม่ให้ใครรู้ และเธอก็คิดว่าไม่น่าจะเกิดปัญหาอะไร เพราะให้วาดแค่ด้านหลังเท่านั้น จนกระทั่งภาพนู้ดที่เผยให้เห็นเสี้ยวหน้าของเธอ ถูกใครบางคนซื้อติดมือไป

โดชียุน' อุตส่าห์ตั้งใจฝึกฝนเพื่อให้เป็นไอดอลที่ดีมาโดยตลอด แต่ทุกอย่างกลับต้องพังทลายลงเพราะสมาชิกวงที่ทำตัวเสเพล แถมยังโดนรถบรรทุกพุ่งเข้าชนอีก ชีวิตของเขาต้องจบสิ้นทั้งที่ยังมีเพลงที่แต่งไว้ที่ยังไม่ได้ปล่อยกับจดหมายที่ยังไม่ได้ตอบแฟนคลับ ทว่า เมื่อตื่นขึ้นมาเขากลับพบว่าตนเองย้อนเวลากลับมาตอนที่ยังเป็นเด็กฝึกอีกครั้ง ในเมื่อรู้อนาคตแล้ว ชีวิตครั้งนี้เขาจะเอาสิ่งที่รู้มาใช้ประโยชน์เพื่อให้ได้เป็นสุดยอดไอดอล!

"ถ้าหากในท้องของหญิงอื่นในอ้อมแขนของคู่หมั้น ที่เพิ่งกลับมาจากสงครามอันยาวนานกว่า 6 ปีคนนั้น เกิดเป็นลูกของฟิลเลนขึ้นมา ฉันควรทำยังไงดีนะ?" เลล่า คู่หมั้นของฟิลเลนรู้สึกกังวล "นี่เธอไปพูดอะไรกับซิสลีย์กันแน่!" "..." บอกฉันมาว่าเธอไปพูดอะไรถึงทำให้ซิสลีย์เป็นลมล้มพับไป! "ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าฉันพูดอะไร ที่ทำให้เธอสะเทือนใจจนเป็นลมล้มพับไปงั้นเหรอคะ" "เปล่า ซิสลีย์ไม่ได้พูด แต่ก่อนหน้านั้น หล่อนคุยกับเธอนี่ ถ้าไม่ใช่แบบนั้นแล้วจะเป็นอะไรได้" เลล่า ผู้เหน็ดเหนื่อยกับหญิงชั่ว ที่แสร้งทำตัวใสซื่อแต่ลับหลังคอยก่อกวนเธอ และคู่หมั้นที่คอยทะนุถนอมแต่หญิงชู้ที่พามาจนทำให้เธอรู้สึกแปลกแยกถูกท่านชายลึกลับชักชวนให้ลองสอบบรรจุเป็นข้าราชการดู "ยินดีด้วยนะ เลดี้เทเบสซา" "ท่านชาย…." และคนที่กำลังรอเลล่าอยู่ที่นั่น ก็คือท่านชายลึกลับในตอนนั้นนั่นเอง "ฝะ ฝ่าบาท…!" นี่เขาเป็นจักรพรรดิหรอกเหรอเนี่ย!!!

เหล่าชายหนุ่มของเธอ' เกมจีบหนุ่มสุดโปรดของฉัน โดยเกมนี้ผู้เล่นจะได้เล่นเป็นหญิงสาวนามว่า 'ทาเทียน่า' นางเอกผู้มีสิทธิ์เลือกออกเดตไปจนถึงขั้นแต่งงานกับพระเอกทั้งหลายของเกมนี้ แต่แล้ววันหนึ่งหลังจากเล่นเกมจบ ตัวฉันก็ได้หลุดเข้าไปเกมนี้แล้วสวมบทเป็น 'คารีน่า' บุตรสาวตระกูลดยุกผู้เพอร์เฟกต์ทุกอย่างแต่ก็ต้องแพ้ทางให้นางเอกอย่างทาเทียน่า ที่ไม่ว่าฉันจะมีแฟนกี่คนก็โดนทาเทียน่าแย่งไปหมดจนเกิดคำถามว่า ''ในเกมนี้ไม่มีผู้ชายคนไหนที่เป็นของฉันจริงๆ เลยเหรอ?'' วินาทีนั้น 'แอสเตอร์' จักรพรรดิของจักรวรรดิในเกมก็ดูมีทีท่าสนใจในตัวฉัน จริงด้วย! เขาเป็นรักแรกของทาเทียน่านี่นา! ดีละ ถ้าอย่างนั้นคราวนี้ฉันจะเอาคืนเธอบ้างยัยทาเทียน่า~!

วีวี่ แรเบียน คือมนุษย์กระต่ายผู้กลายเป็นความอัปยศของตระกูล เนื่องจากไม่อาจเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ได้แม้ล่วงเลยวัยบรรลุนิติภาวะ พ่อแม่ของหล่อนจึงสั่งให้นำหล่อนไปทิ้งในอาณาจักรเสือดำ โดยหวังให้หล่อนตายด้วยน้ำมือเสือดำ ทว่า อาฮิน เกรซ นายน้อยจากตระกูลขุนนางตระกูลหนึ่งในอาณาจักรเสือดำ กลับมาพบวีวี่เข้า และความสัมพันธ์อันยุ่งเหยิงระหว่างเสือดำตัวร้ายกับกระต่ายตัวจิ๋วก็เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนั้น

อยู่มาวันหนึ่งฉันได้เข้ามาสวมร่างในนิยายโรแมนซ์แฟนตาซีเรื่อง <เลดี้บุปผาบานสะพรั่ง> นิยายที่เป็นกำลังใจในการใช้ชีวิตและตัวละครที่ฉันชอบมากก็คือ 'เรย์เกรน เวล็นน์' ผู้นำตระกูลแกรนด์ดยุกเวล็นน์ที่สามารถเปลี่ยนความรู้สึกให้มาเป็นพลังดาบได้ ส่วนตัวละครที่ฉันเข้ามาสวมร่างคือ 'ชูเออร์ เนทรี' บุตรสาวคนโตของตระกูลเนทรีที่ทำให้มีดอกไม้ผลิบานเมื่อใช้พลังดาบ แต่พลังที่มักปรากฏกับบุตรคนโตอย่างฉันกลับไม่ได้รับมัน จนกลายเป็นตัวไร้ประโยชน์ของตระกูล ทว่าในหนึ่งปีหลังจากนี้เรย์เกรนจะต้องตาย เพราะไม่สามารถใช้พลังดาบได้... เอาละ! ฉันเลยตัดสินใจที่จะออกจากตระกูล และไปหาท่านแกรนด์ดยุกเพื่อที่จะช่วยชีวิตเขาให้ได้!

ฉัน ปาเรซ่า เมนเซล ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงินจึงได้เข้ามาเป็นสาวใช้ในวังหลวง และแล้ววันหนึ่งก็ถูกคัดเลือกให้เป็นสาวใช้ส่วนตัวของจักรพรรดินีที่ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยมที่สุด แต่ที่ไหนได้ เธอก็เป็นเพียงแค่แมวที่จู้จี้จุกจิกเท่านั้นแหละ "ถ้าหากเธอเป็นสายลับที่ปลอมตัวมาเป็นสาวใช้ ฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกำจัดเธอทิ้งซะ" ไม่คิดเลยว่าจะถูกรัชทายาทจับได้ แต่ใครเลยจะสน ถึงฉันจะดูน่าสงสัย แต่ความภักดีที่ฉันมีให้จักรพรรดินีคือของจริง!

ในนามสหายของนักรบ ฉันตายเพราะเข้าไปรับลมหายใจของมังกรปีศาจแทนนักรบ แต่ไม่เป็นไรหรอก นักรบเอลคินาส เป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของฉันที่ไว้วางใจได้ ฉันคิดว่าเพื่อนอย่างฉันสามารถตายแทนเขา เพื่อให้ท่านนักรบได้แต่งงานกับหญิงสาวแสนสวย และได้ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างมีความสุข... ฉันคิดแบบนั้น ผ่านไป 80 ปี ฉันได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาในร่างใหม่ ทว่า... ข่าวแรกที่ฉันได้ยินคือ "เสียใจด้วย อาร์ลีน เอลคินาสเป็นบ้าไปแล้ว" แต่จะทำไงได้? ฉันก็ต้องช่วยสิ เพื่อช่วยเหลือเพื่อนที่ยอมรับเรื่องการตายของฉันไม่ได้ ฉันตัดสินใจที่จะอยู่เคียงข้างเขา โดยปกปิดตัวตนเอาไว้ ฉันอยากให้เอลคินาสยอมรับอดีตได้จริงๆ และมีความสุขขึ้นสักที เพราะนั่นคือเหตุผลที่ฉันตายเพื่อเขา แต่เหมือนเขา... จะจำฉันได้ "ฉันจะไม่ทำให้เธอหลุดมือไป ...เด็ดขาด" เอลคินาสพูดด้วยสายตาที่เป็นประกาย

"ข้าเองก็อยากจะเป็นจิ้งจอกเก้าหางที่ล่อลวงชายหนุ่มได้เหมือนกับพวกพี่เจ้าค่ะ!" กาลครั้งหนึ่งเนิ่นนานมาแล้ว กลางหุบเขาลึกมีพี่น้องจิ้งจอกเก้าหางโฉมงามอาศัยอยู่ พวกนางลงหลักปักฐานที่ในหุบเขา คอยดูดกินพลังชีวิตของชายหนุ่มที่สัญจรผ่านมา และใช้ชีวิตกันอย่างผาสุข จนกระทั่ง... 'อารัง' น้องสาวคนเล็กก็อยากจะทำเหมือนพี่ ๆ ถึงเวลาที่จิ้งจอกสาวฝึกหัดรักแล้วล่ะ!

ความรักสุดแสนเจ็บปวดและเหนือกาลเวลาระหว่างชายผู้วางแผนการร้ายกับหญิงสาวผู้บริสุทธิ์ที่ท้ายที่สุดกลายเป็นตัวร้ายของกันและกัน องค์ชายทรงจับได้ว่าเธอกำลังคิดค้นยาเสพติดในการวิจัย ขณะที่เธฮกำลังคิดว่าตนเองอาจถูกตัดสินประหารชีวิต องค์ชายทรงยื่นข้อเสนอที่ไม่คาดคิด "ข้าต้องการแกรนด์ดัชเชส เราจะแต่งงานกัน?" การแต่งงานที่น่าสงสัยกับองค์ชาย คนที่เธอแอบชอบมานาน... มันโอเคจริงๆ เหรอ?

เซโลเนีย' ตกอยู่ในอาการโคม่าระหว่างเดินทางกลับจากการเอาชนะราชาปีศาจ หลายเดือนต่อมาเธอก็ได้สติ ทว่าสิ่งแรกที่ได้ยินจากคู่หมั้นคือการขอถอนหมั้น นอกจากนี้พระรองอีกสองคนที่เป็นเพื่อนของเธอก็มาบอกว่าเลิกชอบเธอแล้ว หลังจากนั้นเธอก็ได้รู้ว่าพวกเขาแอบชอบผู้หญิงคนเดียวกัน และผู้หญิงคนนั้นคือคู่หมั้นคนใหม่ของอดีตคู่หมั้นเธอ พอรู้ว่าพวกตัวเอกชายคงไม่กลับมาดีกับเธอแล้ว เซโลเนียก็ตั้งใจว่าจะใช้ชีวิต ให้สมกับเป็นคุณหนูสักที เพราะเธอถูกเรียกให้ไปกำจัดราชาปีศาจหลังจากที่มาสวมร่างได้ไม่นาน ทว่า... 'เธอรู้จักฉันเหรอ?' ราชาปีศาจที่ควรตายไปแล้ว ทำไมถึงมาอยู่ตรงหน้าเธอได้!

“ฮู… ไม่เป็นไร… ต่อจากนี้ก็ต้องทำกับฉันต่อไปเรื่อย ๆ นะ ต้องชินให้มากกว่านี้ มองฉันสิ” ไวโอเล็ตแทบจะฝืนยกศีรษะขึ้นสบตากับเขา ใบหน้าของดยุกเบลฟอสยังคงดุร้ายจนตัวสั่น แต่แววตากลับดูผ่อนคลายลง ลงกว่าตอนแรก ๆ ที่เห็นเสียอีก จุ๊บ ไวโอเล็ตเผลอจูบปากเขาก่อนโดยไม่รู้ตัว เป็นการกระทำตามอารมณ์พลุ่งพล่าน “แค่นี้ไม่ต้องขออนุญาตก็ได้ น่ารักดี ฉันยกโทษให้” จากนั้นเขาก็อ้าปากดูดกลืนริมฝีปากสีแดงเข้มของเธอราวกับจะกัดกิน

เพื่อความสุขของลูเอลลี่ เบดิเวียร์แล้ว อีธานจึงยอมปล่อยให้เธอ ไปเป็นผู้หญิงของชายอื่น ทว่ามันกลับไม่เป็นไป ตามที่อีธานปรารถนาไว้ ลูเอลลี่กลับถูกลอบทำร้ายจนปางตาย และผลพวงจากเหตุการณ์นั้น ทำให้เธอสูญเสียความทรงจำ อีกทั้งยังเข้าใจผิดว่าอี ธานเป็นคู่หมั้นของตัวเอง "ฉันรู้สึกเหมือนทั้งชีว "" หลังจากเหตุการณ์ที่ห มายจะเอาชีวิตลูเอลลี่ อีธานก็ได้รู้ว่ามีคนวางแผ นร้ายที่ยากเกินจะรับมือไหว แต่เขาก็พร้อมที่จะทิ้งทุกสิ่งเพื่อเธอ "หนีไปกับฉันนะ ""

วันหนึ่งหลังจากอายุครบ 13 ปี ฉันเกิดจำเรื่องชาติที่แล้วขึ้นมาได้ และตระหนักได้ว่าตัวเองหลงเข้ามาอยู่ในเกมจีบหนุ่มที่เคยเล่นเมื่อชาติก่อน เท่านั้นไม่พอยังต้องมาเป็นน้องสาวของตัวละครสุดโหด ที่พร้อมกำจัดทุกคนที่กวนใจทิ้ง ทั้งยังมีจุดจบอันน่าเศร้าด้วย ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจเก็บเงินหนีออกจากตระกูลแห่งนี้

ยุนเซนา' ประสบอุบัติเหตุถูกรถชนแต่ดันเกิดปาฏิหาริย์ทำให้เธอย้อนกลับมาสู่โลกยุคกลางในร่างของ 'เซเนียน่า เฟรนซิฟ' ยุนเซนาตัดสินใจจะใช้ชีวิตในโลกนี้ไปกับการทำอาหารที่เธอรัก แต่นั่นก็ไม่ง่ายนักที่จะใช้ชีวิตในครอบครัวที่มีคนคอยกลั่นแกล้งเธอ เธอจึงต้องหาทางเอาชนะใจท่านปู่และเหล่าพี่ชายให้ได้

"ปกติการสวมร่างในนิยายนั้น ต่อให้จะได้เข้าสวมร่างตัวร้ายที่ใกล้ตาย ก็ต้องเป็นลูกสาวบ้านเศรษฐีไม่ใช่เหรอ? ยิ่งถ้าเป็นตระกูลดยุกด้วยแล้วก็ต้องยิ่งรวยเข้าไปใหญ่! แต่ฉันกลับได้มาเป็นโรเซเลีย เลดี้แห่งตระกูลดยุกคาเนฟที่ยากจนข้นแค้นสุด ๆ จากนิยายเรื่อง “เสี้ยวความรู้สึก” เนี่ยนะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังพอมีลู่ทางให้รวยทางลัดได้อยู่ ฉันจะใช้ประโยชน์จากเนื้อเรื่องในต้นฉบับเพื่อเข้าหาอาร์น็อก แอชเชอร์ พระเอกของนิยายผู้ที่ไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกได้เพราะสูญเสียชิ้นส่วน ของจิตวิญญาณไปจากคำสาปของแม่มด “หม่อมฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอารมณ์และความรู้สึกเพคะ” พูดจบ ฉันก็สะดุดชายกระโปรง ล้มลงประกบริมฝีปากกับเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ และใบหน้าของเขาที่ไม่เคยแสดงสีหน้าใด ๆ ราวกับหุ่นขี้ผึ้งไร้ความรู้สึก ก็แสดงสีหน้าออกมาอย่างชัดเจนเป็นครั้งแรก! “นี่คือวิธีพิเศษที่จะช่วยให้รู้สึกถึงอารมณ์ได้เพคะ” “อย่างนี้นี่เอง” อาร์น็อกพยักหน้าและออกคำสั่งกับอัศวินของเขาว่า “จับกุมตัวผู้ร้ายที่พยายามปลงพระชนม์ไปเดี๋ยวนี้”

เมโลดี้ ลูกสาวของแม่ค้าทาสที่แสนชั่วร้าย ถูกลงโทษจากการที่รังแกนางเอกอย่าง 'โลเร็ตต้า' ที่ฉันทำดีด้วยเพราะแค่ยังไม่อยากตายหรอกนะ… “โลเร็ตต้าจะไม่มีลืมเมโลดี้!” “ถ้าไม่มีเมโลดี้ โลเร็ตต้าจะร้องไห้!” “เพราะฉะนั้นรีบพาเมโลดี้มาที่นี่เร็วๆ เลย!” “มันคงจะดี ถ้าเมโลดี้ได้แต่งเข้าบ้านโลเร็ตต้า” ด้วยความรักที่มอบให้ไม่มีที่สุด ทำให้ฉันได้เข้ามาอยู่ในตระกูลดยุกโดยไม่ทันตั้งตัว “ผมจะอยู่ใกล้ๆ เมโลดี้เอง” ทำไมเหมือนว่าฉันจะได้เจอกับคุณชายที่ “คลั่งไคล้เมโลดี้” ยิ่งกว่าโลเร็ตต้าที่ตระกูลดยุกเลยล่ะ? ทำไมเด็กสาวที่เป็นตัวร้ายอย่างฉันถึงได้รับความรักกันล่ะเนี่ย…?

หญิงสาวผู้เป็นอมตะและอัจฉริยะ ที่ตัดสินใจเดินทางไปในโลกแฟนตาซีเพื่อเติมเต็มความอยากรู้อยากเห็นแปลกประหลาดของเธอ — นั่นคือการ เป็น “ที่ตั้งไข่” หรือแหล่งขยายพันธุ์ให้กับสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ ซึ่งรวมถึงสิ่งมีชีวิตลึกลับและร่างที่แปลกประหลาดหลายแบบในโลกแฟนตาซีนี้

เมื่อจอมเวทแห่งอาณาจักรเวทมนตร์ได้ถือกำเนิดขึ้นมาใหม่ ในร่างขององค์หญิงคนสุดท้องแห่งจักรวรรดิไฮพีเรียน พร้อมความทรงจำจากอดีตชาติ! เป็นดาวดวงที่สามดังคำพยากรณ์ที่ว่า ''ทันทีที่ดาวดวงที่สามได้ถือกำเนิดขึ้นมาในไฮพีเรียน เมื่อนั้นจักรวรรดิจักได้สุขสมไปกับเกียรติยศได้โดยไม่รู้จบ'' แบบนี้เราคงต้องแสร้งทำเป็นเด็กให้ทุกคนเอาใจซะแล้วละ!

ฉันต้องเกิดใหม่ซ้ำๆ ถึง 99 ชาติ ซึ่งแต่ละชาติที่ผ่านมาก็มีแต่เรื่องแย่ๆ ตลอด ทั้งโดนเกลียด โดนทารุณ โดนฆ่า ไหนจะต้องรับหน้าที่เสียสละเพื่อปกป้องโลกอีก ฉันหวังให้เรื่องพวกนี้มันจบสิ้นสักที แต่แล้วโชคชะตาก็ทำให้ฉันมาเกิดใหม่เป็นชาติที่ 100 จนได้! เฮ้อ...มันคงเป็นชะตาที่ฉันเลี่ยงไม่ได้สินะ ชีวิตใหม่นี้ก็คงห่วยแตกเหมือนเดิมแน่ๆ แต่...มันแปลกๆ แฮะ ทำไมทุกคนดูดีใจที่ฉันเกิดมาล่ะ? ทำไมทุกคนพากันแสดงความรักและเอ็นดูลูกคนเล็กอย่างฉันแบบนี้? ทำไมไม่เกลียดฉัน? ฉันไม่ชินกับอะไรแบบนี้เลย!!

พอลืมตาขึ้นมาฉันก็อยู่บนเตียง และเหมือนจะใช้คืนแรกกับพระเอกของนิยาย BL เรื่อง <ดันแย่งผู้ชายของพี่สาวมาซะแล้ว> ไปแล้ว ดัชเชสชิเอลิน่า ไซเฟร็ด หญิงสาวที่หึงหวงสามีจนหน้ามืดตามัว ได้ทำเรื่องเลวร้าย และต้องพบกับความตายอันน่าเวทนา ด้วยน้ำมือสามีของเธอ เพื่อจะได้ไม่เป็นเหมือนในนิยาย ฉันต้องเลี่ยงเขาจนกว่า เนื้อเรื่องในต้นฉบับจะเริ่มขึ้น... อุตส่าห์วางแผนไว้แบบนั้นแท้ๆ… แล้วทำไมพระเอกที่ต้องหลงรักน้องชาย ถึงเอาแต่มาอ่อยฉันอยู่เรื่อยเลยล่ะเนี่ย?

พนักงานเงินเดือนที่ตายลงอย่างน่าอนาถอย่างฉัน พอตื่นขึ้นมากลับพบว่าติดอยู่ในนิยาย ที่ตัวเองเคยแต่งเป็นงานอดิเรกสมัย ม.ปลาย แล้วทำไมฉันถึงต้องมาอยู่ในร่างของเด็กกำพร้า อายุ 7 ขวบที่ไม่มีแม้แต่ชื่อด้วยล่ะ... ทำไมฉันถึงไม่ได้เป็นนางเอกเหมือนคนอื่นเขา... ชีวิตของฉันในนิยายเรื่องนี้ช่างอาภัพนัก เกิดมาเป็นลูกของดยุก แต่ก็ดันเป็นดยุกวายร้ายที่มีข่าวว่าตายไปแล้ว ฉันเลยต้องมาอาศัยอยู่ในบ้านของลูกน้องของพ่อ ฉันทั้งโดนดูถูกดูแคลนและถูกกลั่นแกล้งสารพัด ไม่พอ ยังถูกส่งไปขายที่ตลาดประมูลทาสอีก ฉันคิดว่าชีวิตนี้คงจบเห่แล้วแน่ ๆ... แต่ทันใดนั้น ก็มีใครคนหนึ่งมาช่วยฉันไว้ คนคนนั้นก็คือ'เฮนเรียต ซิทลีต เวนซ์เกรย์' หรือพ่อแท้ ๆ ของฉันนั่นเอง เขาเป็นวายร้ายที่ชั่วร้ายที่สุดในนิยายทั้งบงการองค์จักรพรรดิเหมือนหุ่นเชิด ทั้งมีงานอดิเรกคือการตัดหัวเหล่าชนชั้นสูงแต่ทว่า... พอฉันได้ใช้ชีวิตอยู่กับเขาในฐานะลูกสาวจริง ๆ แล้ว เขาช่างต่างกับคำว่าวายร้ายที่ฉันแต่งเอาไว้ไม่น้อยเลยละ