คลังมังงะ

ขณะที่มวลมนุษยชาติกำลังตกอยู่ในความสิ้นหวังจากการรุกรานของเหล่าอสูรหายนะ เหล่าเทพ 12 องค์ที่เรียกตัวเองว่า 'เทพแห่งดวงดาว' ได้ปรากฏตัวขึ้น และเลือกมนุษย์ทั้ง 12 คนเป็นผู้ถูกปลุกพลังที่จะสามารถใช้พลังของเทพแต่ละองค์ต่อสู้กับวิกฤตนี้ แต่แล้วก็มีผู้ถูกปลุกพลังคนที่ 13 ปรากฏตัวขึ้น เขาผู้ที่ไม่ได้รับเลือกจากเทพแห่งดวงดาวองค์ใดเลย มีชื่อว่า 'ลีกอน' ซึ่งผู้ถูกปลุกพลังเหล่านี้ได้รับขนานนามว่า 'เซนต์' วันที่เซนต์ทั้ง 13 คนไปยังหอคอยปีศาจเพื่อที่จะจัดการกับ 'เรดอาย' ที่เป็นศูนย์กลางของอสูรหายนะ หลังจากที่ลีกอนกำจัดเรดอายได้ เขาก็ถูกใครบางคนใช้กริชแทงข้างหลัง แล้วผลักให้ตกลงไปในหุบเหว ซึ่งมีมอนสเตอร์ปรากฏออกมาไม่มีที่สิ้นสุด แต่ลีกอนก็ไม่ยอมแพ้ต่อชะตากรรม จนเขากำจัดมอนสเตอร์ตัวสุดท้ายได้สำเร็จในอีก 20 ต่อมา ในที่สุดลีกอนก็สามารถออกมาจากหอคอยปีศาจได้ การกลับมาครั้งนี้เขาปฏิญาณว่าจะตามล้างแค้นเซนต์ทุกคนที่หักหลังเขา

กลับชาติมาเกิดในโลกใหม่ที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์และสัตว์ประหลาด กษัตริย์เกรย์มีโอกาสกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งเพื่อแก้ไขความผิดพลาดเมื่ออดีตชาติของตัวเอง

ชินยองอู ID กริด ไม่ว่าจะในชีวิตจริงหรือในในโลกเกมเสมือนจริง SATISFY เขาก็เป็นตัวแทนแห่งความอับโชคไม่ต่างกัน... แต่อยู่มาวันหนึ่ง กริด ได้พบกับตำราเปลี่ยนอาชีพที่นำเขาไปสู่การเปลี่ยนเป็นอาชีพระดับตำนาน 'ทายาทของแพ็กม่า' อาชีพช่างตีเหล็กในตำนานที่จะทำให้เขาหลุดพ้นจากหนี้สิน พร้อมกับได้สัมผัส 'พลังแห่งไอเทม' และก้าวสู่การเป็นผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุด!

ในขณะที่ผมกำลังพักเบรกระหว่างการทำงาน และอ่านนิยายเรื่องมาสเตอร์ผู้หวนคืนสู่ยุคปัจจุบันอยู่นั้น ผมก็ได้ผล็อยหลับไป พอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าเข้ามาอยู่ในร่างชเวยูซอง คนที่เป็นอันธพาลในนิยาย ซึ่งชะตากรรมของเขาจะต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับคิมโดจิน พระเอกของเรื่อง และชเวยูซองจะโดนคิมโดจินหลอกใช้แล้วก็เขี่ยทิ้งเหมือนหมูเหมือนหมา จนสุดท้ายก็ตายไป แต่ผมจะไม่ยอมตกอยู่ในสภาพนั้นเด็ดขาด ในเมื่อผมมีทั้งเงิน ทั้งชื่อเสียง และครอบครัวที่เป็นแบ็กอัปแบบนี้ ผมจะต้องมีชีวิตรอดอยู่ในโลกนี้ให้ได้!

ในโลกที่ ฮันเตอร์ คือผู้มีพลังพิเศษต่อสู้กับมอนสเตอร์จากประตูมิติที่เรียกว่า “เกต” ซอง จินอู คือฮันเตอร์ระดับ E ที่ถือว่าอ่อนแอที่สุดและแทบไม่มีอนาคต แต่ชีวิตของเขาเปลี่ยนไปเมื่อเข้าไปใน ดันเจี้ยนลับที่อันตรายสุดขีด และเกือบเสียชีวิต จากเหตุการณ์นั้นเขาได้รับความสามารถจากระบบพิเศษที่ทำให้เขา เลเวลอัปได้อย่างไม่มีขีดจำกัด เสมือนมีระบบเกมในโลกจริง ทำให้เขาก้าวจากคนอ่อนแอไปสู่ ผู้แข็งแกร่งที่สุด ขณะที่ต้องเผชิญทั้งภารกิจอันตราย การต่อสู้กับปีศาจ และแผนการลับที่คุกคามทั้งโลก

เรื่องราวของเด็กหนุ่มสาวที่มีพลังยอดมนุษย์แต่กลับต้องเก็บเอาไว้เป็นความลับจากคนรอบข้าง รวมไปถึงเรื่องราวของพ่อแม่พวกเขาที่มีเบื้องลึกเบื้องหลังมากกว่าที่เห็น

เมื่อ 'คิมรกซู' ต้องไปอยู่ในร่างอันธพาลตัวร้ายในเรื่องอย่าง 'เคล' เขาจึงตั้งปณิธานกับตัวเองว่าจะต้องมีชีวิตรอด ไม่ถูก 'ชเวฮัน' ตัวเอกของเรื่อง อัดจนเละเหมือนในนิยาย และเคลยังตัองร่วมเดินทางผจญภัยไปกับตัวละครในเรื่อง 'กำเนิดวีรชน' เขาจะมีชีวิตรอด ไม่เจ็บป่วย และใช้ชีวิตได้สงบสุขอย่างที่ต้องการหรือไม่

ซอนอูจูที่ถึงแม้จะมีพรสวรรค์และความสามารถที่เปล่งประกาย แต่กลับขาดทักษะด้านการเต้น เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเลิกเป็นไอดอล ความฝันเพียงหนึ่งเดียวของเขา แต่ระหว่างที่กำลังเตรียมตัวใช้ชีวิตในเส้นทางอื่นก็เกิดปาฏิหาริย์ขึ้น ทำให้การเต้นไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาอีกต่อไป ตอนนี้ไอดอลใหม่แห่งวงการบันเทิงได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว

“ฉันไม่อยาก…ถูกใช้ประโยชน์อีกต่อไปแล้ว” แม้ว่าจะมีพลังของนักบุญหญิง แต่กลับต้องใช้ชีวิตโดยที่ถูกกักขังในคุกทั้งชีวิต เพื่อเป็นแหล่งพลังแก่นักบุญหญิงตัวปลอมที่ถูกกำหนดเอาไว้ก่อนแล้ว หลังจากที่พยายามจบชีวิตตัวเองและย้อนกลับมาเป็นสิบๆ ครั้ง ในครั้งนี้ไดน่าก็ได้พบว่าจุดเริ่มต้นของเรื่องราวมันเร็วขึ้นกว่าเดิม เธอจึงตัดสินใจหาหนทางอื่นเพื่อหลีกเลี่ยงจุดจบแบบเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่แทนที่ทุกอย่างจะเป็นไปตามที่เธอต้องการ แกรนด์ดยุกเทอร์เซียกลับรับไดน่าเป็นลูกสาวอย่างคาดไม่ถึง “ฉันจะทำให้เธอมีทุกอย่าง ในฐานะลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลเทอร์เซีย” ไดน่าที่ได้รับรู้ถึงความล้ำค่าของครอบครัวพร้อมทั้งได้ชื่อใหม่ จึงตัดสินใจที่จะแก้แค้นเพื่อไม่ให้ถูกวิหารใช้ประโยชน์อีกต่อไป

เซียนา' เป็นองค์หญิงแห่งราชอาณาจักรเล็กๆ จนกระทั่งกองทัพจักรวรรดิบุกเข้ามา... ก่อนที่หัวจะหลุดออกจากบ่าเพราะองค์รัชทายาทสุดโหดที่มีใบหน้างดงาม เซียนาได้อ้อนวอนร้องขอชีวิตกับเขา “หม่อมฉันมีความสามารถมากมายที่ได้เรียนรู้มาจากพระราชวัง ไม่เหมาะจะให้เป็นสาวใช้เหรอเพคะ?” เช่นนั้นเซียนาจึงได้กลายเป็นสาวใช้ฝึกหัดของพระราชวัง ทว่า งานกลับตรงกับความถนัดมากกว่าที่คิด! เธอแค่พยายามอย่างเต็มที่ในฐานะสาวใช้ แต่ราชวงศ์กลับเริ่มเปิดใจให้เซียนาอย่างช้าๆ “ฉันเองก็อยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มีเธอ เซียนา” น้ำเสียงอันเศร้าโศกขององค์ชาย ทำให้เซียนาหลับตาปี๋ องค์ชายเพคะ หม่อมฉันอยากใช้ชีวิตแบบสาวใช้ธรรมดาๆ เพคะ!

"กลอริโอซา...เป็นชาวบุปผาแท้ๆ แต่กลับเสกกลีบดอกไม้ไม่ได้เลยสักกลีบ คนอย่างเธอนี่มันช่างเหมาะจะเป็นอาหาร ของต้นไม้จริง ๆ..." ฉันเป็น 1 ในบรรดาลูกสาวลูกชายทั้ง 37 คน ของตระกูลเอลวาดอร์ซึ่งเป็นชาวบุปผา และถูกใช้เป็นเครื่องสังเวยให้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นรากฐานของตระกูลเอลวาดอร์ ด้วยความแค้นที่สั่งสมมาเนิ่นนาน สุดท้าย ฉันก็ได้ทำลายเอลวาดอร์ และได้รับความช่วยเหลือเป็นความตาย จากอาร์วิดคู่หมั้นโดยกำเนิดของฉัน แต่พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ดันย้อนเวลากลับมายังอดีตซะงั้น นี่ฉันต้องเผชิญกับอดีตอันน่าสะพรึงกลัวนั่นอีกครั้งอย่างนั้นเหรอ? ...ถ้าได้โอกาสใหม่อีกครั้งละก็ คราวนี้ฉันจะช่วยชีวิตตัวฉันเอง...!

ฉันได้มาสวมร่างตัวประกอบในนิยายแนวฮาเร็ม ที่เป็นร่างของตัวประกอบตัวน้อยที่ได้รับความสนใจจากองค์จักรพรรดินี ซึ่งถูกพวกสนมพระเอกทำตัวแย่ๆ ใส่แล้วก็โดนป้ายสีโทษฐานกบฏ ที่โชคดีก็คือฉันเข้ามาสวมร่างหลังจากที่เข้าพระราชวังมาแล้ว แม้คนในวังจะระแวง แต่พวกเขาก็ไม่ได้เกลียดฉัน 'ไม่ดื้อ แล้วก็เชื่อฟังอย่างดีเถอะ' ฉันไม่จำเป็นต้องได้รับความรักจากองค์จักรพรรดินี แล้วก็ไม่คิดจะทำแบบนั้นด้วย แม้พวกสนมทั้งหลายจะคอยจ้องจับผิด แต่แค่อยู่อย่างสงบเสงี่ยมก็จบแล้ว เพราะมันไม่ใช่เรื่องยากอะไร ฉันก็เลยทำแบบนั้น แต่ทั้งที่ทำแบบนั้นไปแล้วแท้ๆ ... "คืนนี้มาที่ห้องนอนของข้าสิ ข้าจะอ่านหนังสือนิทานให้ฟัง!" "ยะ อย่าร้องไห้เลยขอรับ ข้าจะให้อันนี้แล้วกัน" แต่ทำไมทุกคนถึงได้ทำตัวอ่อนโยนกันจังเลยล่ะ ทั้งสับสนแล้วก็ไม่เข้าใจเอาซะเลย '...ไม่ได้ต้องการสักหน่อยนะ?' ฉันไม่ใช่เด็กที่ขาดแคลนความรักสักหน่อย สายตาที่เหมือนกำลังบอกว่าฉันน่ารักที่สุดในโลกมันน่าอึดอัดชะมัดเลย จะให้ฉันเอาอัญมณี หนังสือนิทานที่ประดับไปด้วยผ้าไหม และแก้วสารพัดนึกที่เป็นสมบัติราชวงศ์ไปใช้ตรงไหนกัน ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ช่วยออกไปจากตำหนักของฉันกันสักทีเถอะ!

ฉันได้เข้ามาสวมร่างนางร้ายที่ไร้ความสามารถและทำแต่ความชั่วร้าย เพื่อให้ได้รับความรักจากพระเอก ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคู่หมั้นของเขาอยู่แล้วก็ตาม “สิ่งไร้ค่าแบบเธอไม่คู่ควรที่จะอยู่ในตระกูลฉัน รับเงินนี่แล้วไสหัวไปเดี๋ยวนี้!” "ค่า ลาก่อนนะคะ!" ฉันที่โดนไล่ออกจากตระกูลจึงรับเงินนั้นมา และเอาไปเปิดร้านเครื่องเขียนตามความฝันที่หน้าอะคาเดมี "เด็ก ๆ รอฉันก่อนนะ!" แต่...ไม่รู้ว่าทำไมเหล่าลูกค้าตัวน้อยของฉันถึงดูแปลก ๆ นี่สิ “ฉันจะหาผู้ชายที่ทั้งหล่อ ทั้งสุภาพและไม่ทำผิดศีลธรรมเหมือนกับท่านพี่ของฉันให้เองค่ะ!” มิริซาน้องสาวของเลนอกซ์พูดออกมาอย่างมุ่งมั่น “งั้นท่านพี่ของผมที่เป็นองค์รัชทายาทล่ะ เป็นไง?” แอกซิออนก็เชียร์พี่ชายสุด ๆ “...เจ้าแห่งหอคอยเวทมนตร์คนนั้นดีที่สุดแล้วละ” หืม? เจ้าตัวโกงของนิยายเรื่องนี้เนี่ยนะ เฮ้อ... ไม่มีวันไหนที่ร้านเครื่องเขียนของฉันจะสงบสุขเลยสักวัน ทำไมฉันต้องมาพัวพันกับวีรบุรุษของจักรวรรดิ องค์รัชทายาท...ไหนจะเจ้าแห่งหอคอยเวทมนตร์อีก ช่วยฉันด้วย! ฉันก็แค่อยากใช้ชีวิตอย่างปกติสุขเท่านั้นเองนะ!

หญิงสาวแสนสวยเข้ามาในระบบอะไรบางอย่างพร้อมกับมีเจ้าหมูตัวน้อยเป็นผู้ช่วยในทำภารกิจเพื่อให้ได้ชีวิตเดิมและความทรงจำคืนมา แต่ภารกิจที่เธอได้รับไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เมื่อต้องขัดขวางเจ้าวายร้ายสุดหล่อไม่ให้เข้าวิถีมารและต้องบำเพ็ญเพียรให้สำเร็จ แถมยังมีเควซพิเศษที่ต้องเพิ่มค่าความโปรดปรานของเจ้าวายร้ายนั่นอีกต่างหาก! งานนี้เธอจะทำสำเร็จหรือไม่นะเนี่ย

โดชียุน' อุตส่าห์ตั้งใจฝึกฝนเพื่อให้เป็นไอดอลที่ดีมาโดยตลอด แต่ทุกอย่างกลับต้องพังทลายลงเพราะสมาชิกวงที่ทำตัวเสเพล แถมยังโดนรถบรรทุกพุ่งเข้าชนอีก ชีวิตของเขาต้องจบสิ้นทั้งที่ยังมีเพลงที่แต่งไว้ที่ยังไม่ได้ปล่อยกับจดหมายที่ยังไม่ได้ตอบแฟนคลับ ทว่า เมื่อตื่นขึ้นมาเขากลับพบว่าตนเองย้อนเวลากลับมาตอนที่ยังเป็นเด็กฝึกอีกครั้ง ในเมื่อรู้อนาคตแล้ว ชีวิตครั้งนี้เขาจะเอาสิ่งที่รู้มาใช้ประโยชน์เพื่อให้ได้เป็นสุดยอดไอดอล!

เหล่าชายหนุ่มของเธอ' เกมจีบหนุ่มสุดโปรดของฉัน โดยเกมนี้ผู้เล่นจะได้เล่นเป็นหญิงสาวนามว่า 'ทาเทียน่า' นางเอกผู้มีสิทธิ์เลือกออกเดตไปจนถึงขั้นแต่งงานกับพระเอกทั้งหลายของเกมนี้ แต่แล้ววันหนึ่งหลังจากเล่นเกมจบ ตัวฉันก็ได้หลุดเข้าไปเกมนี้แล้วสวมบทเป็น 'คารีน่า' บุตรสาวตระกูลดยุกผู้เพอร์เฟกต์ทุกอย่างแต่ก็ต้องแพ้ทางให้นางเอกอย่างทาเทียน่า ที่ไม่ว่าฉันจะมีแฟนกี่คนก็โดนทาเทียน่าแย่งไปหมดจนเกิดคำถามว่า ''ในเกมนี้ไม่มีผู้ชายคนไหนที่เป็นของฉันจริงๆ เลยเหรอ?'' วินาทีนั้น 'แอสเตอร์' จักรพรรดิของจักรวรรดิในเกมก็ดูมีทีท่าสนใจในตัวฉัน จริงด้วย! เขาเป็นรักแรกของทาเทียน่านี่นา! ดีละ ถ้าอย่างนั้นคราวนี้ฉันจะเอาคืนเธอบ้างยัยทาเทียน่า~!

"ถ้าหากในท้องของหญิงอื่นในอ้อมแขนของคู่หมั้น ที่เพิ่งกลับมาจากสงครามอันยาวนานกว่า 6 ปีคนนั้น เกิดเป็นลูกของฟิลเลนขึ้นมา ฉันควรทำยังไงดีนะ?" เลล่า คู่หมั้นของฟิลเลนรู้สึกกังวล "นี่เธอไปพูดอะไรกับซิสลีย์กันแน่!" "..." บอกฉันมาว่าเธอไปพูดอะไรถึงทำให้ซิสลีย์เป็นลมล้มพับไป! "ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าฉันพูดอะไร ที่ทำให้เธอสะเทือนใจจนเป็นลมล้มพับไปงั้นเหรอคะ" "เปล่า ซิสลีย์ไม่ได้พูด แต่ก่อนหน้านั้น หล่อนคุยกับเธอนี่ ถ้าไม่ใช่แบบนั้นแล้วจะเป็นอะไรได้" เลล่า ผู้เหน็ดเหนื่อยกับหญิงชั่ว ที่แสร้งทำตัวใสซื่อแต่ลับหลังคอยก่อกวนเธอ และคู่หมั้นที่คอยทะนุถนอมแต่หญิงชู้ที่พามาจนทำให้เธอรู้สึกแปลกแยกถูกท่านชายลึกลับชักชวนให้ลองสอบบรรจุเป็นข้าราชการดู "ยินดีด้วยนะ เลดี้เทเบสซา" "ท่านชาย…." และคนที่กำลังรอเลล่าอยู่ที่นั่น ก็คือท่านชายลึกลับในตอนนั้นนั่นเอง "ฝะ ฝ่าบาท…!" นี่เขาเป็นจักรพรรดิหรอกเหรอเนี่ย!!!

วีวี่ แรเบียน คือมนุษย์กระต่ายผู้กลายเป็นความอัปยศของตระกูล เนื่องจากไม่อาจเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ได้แม้ล่วงเลยวัยบรรลุนิติภาวะ พ่อแม่ของหล่อนจึงสั่งให้นำหล่อนไปทิ้งในอาณาจักรเสือดำ โดยหวังให้หล่อนตายด้วยน้ำมือเสือดำ ทว่า อาฮิน เกรซ นายน้อยจากตระกูลขุนนางตระกูลหนึ่งในอาณาจักรเสือดำ กลับมาพบวีวี่เข้า และความสัมพันธ์อันยุ่งเหยิงระหว่างเสือดำตัวร้ายกับกระต่ายตัวจิ๋วก็เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนั้น

อยู่มาวันหนึ่งฉันได้เข้ามาสวมร่างในนิยายโรแมนซ์แฟนตาซีเรื่อง <เลดี้บุปผาบานสะพรั่ง> นิยายที่เป็นกำลังใจในการใช้ชีวิตและตัวละครที่ฉันชอบมากก็คือ 'เรย์เกรน เวล็นน์' ผู้นำตระกูลแกรนด์ดยุกเวล็นน์ที่สามารถเปลี่ยนความรู้สึกให้มาเป็นพลังดาบได้ ส่วนตัวละครที่ฉันเข้ามาสวมร่างคือ 'ชูเออร์ เนทรี' บุตรสาวคนโตของตระกูลเนทรีที่ทำให้มีดอกไม้ผลิบานเมื่อใช้พลังดาบ แต่พลังที่มักปรากฏกับบุตรคนโตอย่างฉันกลับไม่ได้รับมัน จนกลายเป็นตัวไร้ประโยชน์ของตระกูล ทว่าในหนึ่งปีหลังจากนี้เรย์เกรนจะต้องตาย เพราะไม่สามารถใช้พลังดาบได้... เอาละ! ฉันเลยตัดสินใจที่จะออกจากตระกูล และไปหาท่านแกรนด์ดยุกเพื่อที่จะช่วยชีวิตเขาให้ได้!

ฉัน ปาเรซ่า เมนเซล ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงินจึงได้เข้ามาเป็นสาวใช้ในวังหลวง และแล้ววันหนึ่งก็ถูกคัดเลือกให้เป็นสาวใช้ส่วนตัวของจักรพรรดินีที่ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยมที่สุด แต่ที่ไหนได้ เธอก็เป็นเพียงแค่แมวที่จู้จี้จุกจิกเท่านั้นแหละ "ถ้าหากเธอเป็นสายลับที่ปลอมตัวมาเป็นสาวใช้ ฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกำจัดเธอทิ้งซะ" ไม่คิดเลยว่าจะถูกรัชทายาทจับได้ แต่ใครเลยจะสน ถึงฉันจะดูน่าสงสัย แต่ความภักดีที่ฉันมีให้จักรพรรดินีคือของจริง!

ในนามสหายของนักรบ ฉันตายเพราะเข้าไปรับลมหายใจของมังกรปีศาจแทนนักรบ แต่ไม่เป็นไรหรอก นักรบเอลคินาส เป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของฉันที่ไว้วางใจได้ ฉันคิดว่าเพื่อนอย่างฉันสามารถตายแทนเขา เพื่อให้ท่านนักรบได้แต่งงานกับหญิงสาวแสนสวย และได้ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างมีความสุข... ฉันคิดแบบนั้น ผ่านไป 80 ปี ฉันได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาในร่างใหม่ ทว่า... ข่าวแรกที่ฉันได้ยินคือ "เสียใจด้วย อาร์ลีน เอลคินาสเป็นบ้าไปแล้ว" แต่จะทำไงได้? ฉันก็ต้องช่วยสิ เพื่อช่วยเหลือเพื่อนที่ยอมรับเรื่องการตายของฉันไม่ได้ ฉันตัดสินใจที่จะอยู่เคียงข้างเขา โดยปกปิดตัวตนเอาไว้ ฉันอยากให้เอลคินาสยอมรับอดีตได้จริงๆ และมีความสุขขึ้นสักที เพราะนั่นคือเหตุผลที่ฉันตายเพื่อเขา แต่เหมือนเขา... จะจำฉันได้ "ฉันจะไม่ทำให้เธอหลุดมือไป ...เด็ดขาด" เอลคินาสพูดด้วยสายตาที่เป็นประกาย

"ข้าเองก็อยากจะเป็นจิ้งจอกเก้าหางที่ล่อลวงชายหนุ่มได้เหมือนกับพวกพี่เจ้าค่ะ!" กาลครั้งหนึ่งเนิ่นนานมาแล้ว กลางหุบเขาลึกมีพี่น้องจิ้งจอกเก้าหางโฉมงามอาศัยอยู่ พวกนางลงหลักปักฐานที่ในหุบเขา คอยดูดกินพลังชีวิตของชายหนุ่มที่สัญจรผ่านมา และใช้ชีวิตกันอย่างผาสุข จนกระทั่ง... 'อารัง' น้องสาวคนเล็กก็อยากจะทำเหมือนพี่ ๆ ถึงเวลาที่จิ้งจอกสาวฝึกหัดรักแล้วล่ะ!

เซโลเนีย' ตกอยู่ในอาการโคม่าระหว่างเดินทางกลับจากการเอาชนะราชาปีศาจ หลายเดือนต่อมาเธอก็ได้สติ ทว่าสิ่งแรกที่ได้ยินจากคู่หมั้นคือการขอถอนหมั้น นอกจากนี้พระรองอีกสองคนที่เป็นเพื่อนของเธอก็มาบอกว่าเลิกชอบเธอแล้ว หลังจากนั้นเธอก็ได้รู้ว่าพวกเขาแอบชอบผู้หญิงคนเดียวกัน และผู้หญิงคนนั้นคือคู่หมั้นคนใหม่ของอดีตคู่หมั้นเธอ พอรู้ว่าพวกตัวเอกชายคงไม่กลับมาดีกับเธอแล้ว เซโลเนียก็ตั้งใจว่าจะใช้ชีวิต ให้สมกับเป็นคุณหนูสักที เพราะเธอถูกเรียกให้ไปกำจัดราชาปีศาจหลังจากที่มาสวมร่างได้ไม่นาน ทว่า... 'เธอรู้จักฉันเหรอ?' ราชาปีศาจที่ควรตายไปแล้ว ทำไมถึงมาอยู่ตรงหน้าเธอได้!

“ฮู… ไม่เป็นไร… ต่อจากนี้ก็ต้องทำกับฉันต่อไปเรื่อย ๆ นะ ต้องชินให้มากกว่านี้ มองฉันสิ” ไวโอเล็ตแทบจะฝืนยกศีรษะขึ้นสบตากับเขา ใบหน้าของดยุกเบลฟอสยังคงดุร้ายจนตัวสั่น แต่แววตากลับดูผ่อนคลายลง ลงกว่าตอนแรก ๆ ที่เห็นเสียอีก จุ๊บ ไวโอเล็ตเผลอจูบปากเขาก่อนโดยไม่รู้ตัว เป็นการกระทำตามอารมณ์พลุ่งพล่าน “แค่นี้ไม่ต้องขออนุญาตก็ได้ น่ารักดี ฉันยกโทษให้” จากนั้นเขาก็อ้าปากดูดกลืนริมฝีปากสีแดงเข้มของเธอราวกับจะกัดกิน