Loading...
คลังเรื่อง
เลือกดูเรื่องทั้งหมด ตัวกรองเชื่อมกับ URL การแบ่งหน้าใช้พารามิเตอร์ page

"กลอริโอซา...เป็นชาวบุปผาแท้ๆ แต่กลับเสกกลีบดอกไม้ไม่ได้เลยสักกลีบ คนอย่างเธอนี่มันช่างเหมาะจะเป็นอาหาร ของต้นไม้จริง ๆ..." ฉันเป็น 1 ในบรรดาลูกสาวลูกชายทั้ง 37 คน ของตระกูลเอลวาดอร์ซึ่งเป็นชาวบุปผา และถูกใช้เป็นเครื่องสังเวยให้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นรากฐานของตระกูลเอลวาดอร์ ด้วยความแค้นที่สั่งสมมาเนิ่นนาน สุดท้าย ฉันก็ได้ทำลายเอลวาดอร์ และได้รับความช่วยเหลือเป็นความตาย จากอาร์วิดคู่หมั้นโดยกำเนิดของฉัน แต่พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ดันย้อนเวลากลับมายังอดีตซะงั้น นี่ฉันต้องเผชิญกับอดีตอันน่าสะพรึงกลัวนั่นอีกครั้งอย่างนั้นเหรอ? ...ถ้าได้โอกาสใหม่อีกครั้งละก็ คราวนี้ฉันจะช่วยชีวิตตัวฉันเอง...!

เมโลดี้ ลูกสาวของแม่ค้าทาสที่แสนชั่วร้าย ถูกลงโทษจากการที่รังแกนางเอกอย่าง 'โลเร็ตต้า' ที่ฉันทำดีด้วยเพราะแค่ยังไม่อยากตายหรอกนะ… “โลเร็ตต้าจะไม่มีลืมเมโลดี้!” “ถ้าไม่มีเมโลดี้ โลเร็ตต้าจะร้องไห้!” “เพราะฉะนั้นรีบพาเมโลดี้มาที่นี่เร็วๆ เลย!” “มันคงจะดี ถ้าเมโลดี้ได้แต่งเข้าบ้านโลเร็ตต้า” ด้วยความรักที่มอบให้ไม่มีที่สุด ทำให้ฉันได้เข้ามาอยู่ในตระกูลดยุกโดยไม่ทันตั้งตัว “ผมจะอยู่ใกล้ๆ เมโลดี้เอง” ทำไมเหมือนว่าฉันจะได้เจอกับคุณชายที่ “คลั่งไคล้เมโลดี้” ยิ่งกว่าโลเร็ตต้าที่ตระกูลดยุกเลยล่ะ? ทำไมเด็กสาวที่เป็นตัวร้ายอย่างฉันถึงได้รับความรักกันล่ะเนี่ย…?

ฉันต้องเกิดใหม่ซ้ำๆ ถึง 99 ชาติ ซึ่งแต่ละชาติที่ผ่านมาก็มีแต่เรื่องแย่ๆ ตลอด ทั้งโดนเกลียด โดนทารุณ โดนฆ่า ไหนจะต้องรับหน้าที่เสียสละเพื่อปกป้องโลกอีก ฉันหวังให้เรื่องพวกนี้มันจบสิ้นสักที แต่แล้วโชคชะตาก็ทำให้ฉันมาเกิดใหม่เป็นชาติที่ 100 จนได้! เฮ้อ...มันคงเป็นชะตาที่ฉันเลี่ยงไม่ได้สินะ ชีวิตใหม่นี้ก็คงห่วยแตกเหมือนเดิมแน่ๆ แต่...มันแปลกๆ แฮะ ทำไมทุกคนดูดีใจที่ฉันเกิดมาล่ะ? ทำไมทุกคนพากันแสดงความรักและเอ็นดูลูกคนเล็กอย่างฉันแบบนี้? ทำไมไม่เกลียดฉัน? ฉันไม่ชินกับอะไรแบบนี้เลย!!

นิยายที่ฉันเขียนขึ้นมากลับกลายเป็นเรื่องจริงและทำให้ชีวิตของผู้คนมากมายเริ่มผิดเพี้ยนไปทีละน้อย ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปจริง ๆ ละก็ เด็กน้อยผู้น่ารักอย่างโคลด แอมโบรเชียจะต้องเติบโตไปเป็นตัวร้าย ผู้ชักนำจักรวรรดิโครมเวลไปสู่ความล่มสลาย "ดีเอลลิน ฉันขอสาบานด้วยวิญญาณของซาร่า มิลลัน" "ฉันจะยอมมอบทุกอย่างให้ เพื่อทำให้ลูกของเธอได้มีความสุข" คำสัญญาที่ฉันเคยให้ไว้กับดีเอลลิน เพื่อนสนิทเพียงหนึ่งเดียวของฉัน ฉันจะรักษามันไว้ให้ได้! ฉันจึงตกลงมาเป็นแม่นมของโคลดเพื่อจะได้ดูแลเขาอย่างใกล้ชิด แล้วทำให้เขาได้รับความรักจากท่านพ่อและคนรอบตัวอย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้พลังดำมืดในตัวของเขาที่กระหายความสิ้นหวังได้มีโอกาสเติบโตในตัวของเขา จนทำให้เขากลายเป็นตัวร้ายในท้ายที่สุด แต่เป็นเพราะฉันตั้งใจทำอย่างเต็มที่เกินไปหรือเปล่านะ ดูเหมือนสองพ่อลูกแห่งตระกูลดยุกแอมโบรเชีย ชักจะเริ่มหมกมุ่นกับฉันกันซะแล้ว...!

ตระกูล เคานต์ฟิลเดต เป็นตระกูลสูงศักดิ์ที่ชื่อเสียงเคยรุ่งโรจน์ แต่กลับเสื่อมเสียเพราะพฤติกรรมของเคานต์และเคานเตสจนเกียรติยศที่สั่งสมมานานแทบไม่เหลือ แต่สิ่งที่ยังคงค้ำจุนเกียรติและความสงบของครอบครัวได้คือ เฮย์เดน ลูกชายคนเดียวอันน่ารัก ฉลาดหลักแหลม และเป็นศูนย์กลางของความรักในครอบครัว แม้ภายนอกดูสงบสุข แต่เบื้องหลังนั้นเต็มไปด้วย ความไม่ไว้ใจ ความลับ และความเข้าใจผิดที่ฝังลึก และแล้ววันหนึ่ง แขกที่ไม่ได้รับเชิญ ก็เดินทางมาถึงโดยไม่คาดคิด — สิ่งที่ดูเหมือนการมาเยือนธรรมดา กลับกลายเป็นชนวนให้ความสงบที่แสนเปราะบางเริ่มแตกสลาย ผู้มาเยือนเริ่ม เหยียบย่ำลงบนแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ ของตระกูล และดึงเอาความลับ ความเข้าใจผิด และความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนให้โผล่ขึ้นมาท่ามกลางความขัดแย้ง จนทำให้ครอบครัวต้องเผชิญกับ ทั้งความจริงที่ไม่สบายใจและบทพิสูจน์ความรักในครอบครัว

แคลร์ เด็กน้อยวัยเก้าขวบใช้ชีวิตด้วยความสงสัยมาตลอด ว่าตัวเธอเป็นใครและมีสิ่งใดที่เธอสามารถทำได้บ้าง จนในขณะนั้นเอง เธอก็ได้พบกับพ่อที่มาตามหาแม่ของเธอ พ่อเธอเป็นส่วนหนึ่งของพระเจ้า เขาคือบุคคลผู้ทรงเกียรติ ด้วยการพบกันนั้น เธอจึงได้รู้ว่าตนคือ 'แอสทาเรียล' มนุษย์ครึ่งเทพ จากนั้นมา แคลร์ก็ได้ค่อยๆ รับรู้อดีตที่ผ่านมาของพ่อแม่ ไปพร้อมกับเริ่มค้นหาว่าสถานที่ใดเป็นสถานที่ที่ตัวเธอควรจะอยู่