Loading...

ฉันได้มาสวมร่างตัวประกอบในนิยายแนวฮาเร็ม ที่เป็นร่างของตัวประกอบตัวน้อยที่ได้รับความสนใจจากองค์จักรพรรดินี ซึ่งถูกพวกสนมพระเอกทำตัวแย่ๆ ใส่แล้วก็โดนป้ายสีโทษฐานกบฏ ที่โชคดีก็คือฉันเข้ามาสวมร่างหลังจากที่เข้าพระราชวังมาแล้ว แม้คนในวังจะระแวง แต่พวกเขาก็ไม่ได้เกลียดฉัน 'ไม่ดื้อ แล้วก็เชื่อฟังอย่างดีเถอะ' ฉันไม่จำเป็นต้องได้รับความรักจากองค์จักรพรรดินี แล้วก็ไม่คิดจะทำแบบนั้นด้วย แม้พวกสนมทั้งหลายจะคอยจ้องจับผิด แต่แค่อยู่อย่างสงบเสงี่ยมก็จบแล้ว เพราะมันไม่ใช่เรื่องยากอะไร ฉันก็เลยทำแบบนั้น แต่ทั้งที่ทำแบบนั้นไปแล้วแท้ๆ ... "คืนนี้มาที่ห้องนอนของข้าสิ ข้าจะอ่านหนังสือนิทานให้ฟัง!" "ยะ อย่าร้องไห้เลยขอรับ ข้าจะให้อันนี้แล้วกัน" แต่ทำไมทุกคนถึงได้ทำตัวอ่อนโยนกันจังเลยล่ะ ทั้งสับสนแล้วก็ไม่เข้าใจเอาซะเลย '...ไม่ได้ต้องการสักหน่อยนะ?' ฉันไม่ใช่เด็กที่ขาดแคลนความรักสักหน่อย สายตาที่เหมือนกำลังบอกว่าฉันน่ารักที่สุดในโลกมันน่าอึดอัดชะมัดเลย จะให้ฉันเอาอัญมณี หนังสือนิทานที่ประดับไปด้วยผ้าไหม และแก้วสารพัดนึกที่เป็นสมบัติราชวงศ์ไปใช้ตรงไหนกัน ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ช่วยออกไปจากตำหนักของฉันกันสักทีเถอะ!